ΛΑΥΡΙΟ – ΓΑΥΡΙΟ: Μια διαδρομή σχεδόν ανέφικτη!…

Δευτέρα 12 Αυγούστου 2024. Η Ανατολική Αττική φλέγεται ακόμα. Η φωτιά περνά πάνω από την Νέα Μάκρη, περνά στην κορυφογραμμή πάνω από την Αγία Μαρίνα και προσεγγίζει το Νέο Βουτζά. Η Πολιτική Προστασία ζητά αλλαγή όλων των δρομολογίων των πλοίων για Κυκλάδες και Άνδρο-Τήνο-Μύκονο και από το λιμάνι της Ραφήνας τα στέλνει στο λιμάνι του Λαυρίου, ώστε σε κάθε περίπτωση η φωτιά να μην επηρεάσει επιβάτες και αυτοκίνητά. Συγχρόνως αφήνει ελεύθερη τη λεωφόρο Μαραθώνος για κάθε ενδεχόμενο. Για πρώτη φορά γίνεται μια σωστή πρόληψη μετά την τραγωδία στο Μάτι όπου αυτοκίνητα επιστρέφοντα και καιγόμενοι αυτοκινητιστές έγιναν ένα στη Μαραθώνος!…

Βρεθήκαμε ένα τετραήμερο στη Ραφήνα. Τη Δευτέρα 12/8 λοιπόν η επιστροφή στην Άνδρο από το Λαύριο. Πρώτο ερώτημα: πόση ώρα κάνει κάποιος τη διαδρομή στο Λαύριο; Με δεδομένη την χιλιομετρική απόσταση που είναι 70 χιλιόμετρα από την Αθήνα και 53 χιλιόμετρα από Ραφήνα ξεκινήσαμε γύρω στις 16:00 εκτιμώντας πως θα θέλαμε μια ώρα. Με άδειους δρόμους και υψηλή ταχύτητα κάναμε την απόσταση σε 45 λεπτά. Πρώτη παρατήρηση: Μετά το Μαρκόπουλο για Λαύριο η απόσταση είναι 30 χιλιόμετρα. Τα μόνα αυτοκίνητα που κινούμαστε σε αυτή τη διαδρομή ήταν για το πλοίο για Άνδρο-Τήνο-Μύκονο. Και δεν ήταν πολλά. Ελάχιστα έστριψαν για ενδιάμεσους προορισμούς. 

Φτάσαμε στο πλοίο στις 16:45. Μπήκαμε στο γκαράζ και μείναμε έκπληκτοι. Κατά τα 3/4 ήταν γεμάτο. Όλοι έτρεχαν κι έφτασαν νωρίς μη γνωρίζοντας πόσο χρόνο θα κάνουν. Με τους άδειους αυγουστιάτικους δρόμους όμως και την αγωνία “αν θα προφτάσουμε” ήρθαν κι αυτοί κι εμείς ώρες νωρίτερα. Το λιμάνι του Λαυρίου καταφορτωμένο παντού με εμπορεύματα. Δύσκολα να βρεις άκρη. Ευτυχώς τα ταξί και οι πολλοί εποχούμενοι “έδειξαν” τον δρόμο. Οι χώροι στην προβλήτα για να μπεις στο πλοίο δύσκολοι. Σκόνη, αέρας, εμπορεύματα. Όλα μαζί κι εμείς μαζί με όλους. Καμία σχέση με την Ραφήνα.   

Το πλοίο ευτυχώς γνωστό και οικείο. Όμως, το τοπίο γύρω μας σκληρό. Βιομηχανικό. Εμπορευματικό. Μόνο η έξοδος του λιμανιού φάνταζε σωστή. Και η Μακρόνησος απέναντι έκλεινε απελπιστικά τον ορίζοντα. Της ιστορίας. Της μνήμης. Γυμνή και άνυδρη. Ένας μακρόστενος βράχος. Αλήθεια ποια ήταν η έμπνευση όταν προτάθηκε κάποτε να γίνει εκεί το αεροδρόμιο της Αθήνας; Δεν μπορείς να πεις από “εμπνεύσει΅ σε αυτό τον ευλογημένο τόπο… σκίζουμε!!!

Το ίδιο “εκπληκτική” βρίσκουμε και την άλλη ιδέα που συχνά προβάλλουν αναγνώστες στον ιστότοπο μας: “να μεταφερθεί το λιμάνι για Κυκλάδες από Ραφήνα σε Γαύριο!”. Το να μεταφερθεί είναι μια ιδέα. Το σχεδόν διπλάσιο της διαδρομής (40 χιλιόμετρα η Ραφήνα, 70 χιλιόμετρα το Λαύριο) είναι μια πραγματικότητα. Το ότι για το Λαύριο δεν έχει προβλεφθεί προαστιακός, ενώ για την Ραφήνα έχει γίνει πρόβλεψη είναι το δεύτερο. Το ότι η απόσταση του αεροδρομίου Ε. Βενιζέλος από Ραφήνα είναι 15 χιλιόμετρα, ενώ από το Λαύριο είναι 30! Είναι κι αυτό ένα θέμα ιδίως για τους τουρίστες που έρχονται από το εξωτερικό και θέλουν να ταξιδέψουν στα νησιά. 

Όλα τα παραπάνω στοιχεία συγκλίνουν πως η ιδέα το Λαύριο να υποκαταστήσει την Ραφήνα είναι ανέφικτη. Μπορεί όμως να διατηρήσει τις γραμμές για Κέα-Τζιά και Κύθνο. Στα παραπάνω να προσθέσουμε και την σύγκριση του άγονου και έντονα βιομηχανικού τοπίου του Λαύριου, που είναι ελάχιστα θελκτικό για τον επισκέπτη. Ιδίως σε σχέση με το αστικό παραθεριστικό τοπίο της Ραφήνας, που δίνει στον Έλληνα και ιδίως στον ξένο ταξιδιώτη μια νότα παραθαλάσσιας πόλης ή και νησιού. Επιπλέον στην Ραφήνα υπάρχει ήδη διαμορφωμένος χώρος στο λιμάνι με εστιατόρια, μπαρ, καφέ, ξενοδοχείου, όπου όλα συμβάλουν στην ευχάριστη και βολική αναμονή του ταξιδιώτη σε περίπτωση που νωρίτερα. Το λιμάνι του Λαύριου με τον έντονα βιομηχανικό χαρακτήρα του απέχει παρασάγγας από το να χαρακτηριστεί τουριστικό. 

Τέλος, ως προς την ναυτική απόσταση Λαυρίου – Γαυρίου και Ραφήνας – Γαυρίου είναι παραπλήσια. Το Λαύριο ανάλογα την πορεία του πλοίου είναι από 33 μέχρι 39 μίλια. Ενώ η Ραφήνα απέχει από 35 μέχρι 36 μίλια. Συνεπώς ο χρόνος είναι αντίστοιχος. Διαφέρει όμως η πορεία προσέγγισης στο Γαύριο. Από την Ραφήνα έρχεσαι πλάγια, περνάς δίπλα στον φάρο και στρίβεις να μπεις στο λιμάνι. Από το Λαύριο έρχεσαι ευθεία από το πέλαγος και μπαίνεις ευθεία και στο Γαύριο. Χρόνος διαδρομής στο Γαύριο με το πλοίο ίδιος και από Ραφήνα και από Λαύριο.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: 

Πολύ ωραία τα γράφουν κάποιοι φίλοι του Λαυρίου. Μιλάνε για δρόμους, για ταχύτητες, για δυνατότητες κλπ του λιμανιού. Ένα μόνο ξεχνάνε και το ξεχάσαμε κι εμείς. Δεν πάνε όλοι με ΙΧ στην Άνδρο και στα άλλα λιμάνια. Αρκετοί (τουλάχιστον το 30%) πάει με λεωφορείο στο καράβι!!!

– Πόση ώρα κάνει το λεωφορείο του ΚΤΕΛ από Νομισματοκοπείο μέχρι Ραφήνα; Περίπου 30 λεπτά!

– Πόση ώρα κάνει το ΚΤΕΛ από Αθήνα για Λαύριο; Κατά τις πληροφορίες το συντομότερο 1 ώρα και 30 λεπτά. Αλλά αναλόγως της κίνησης μπορεί να φτάσει και 1 ώρα και 45 λεπτά έως 2 ώρες γιατί είναι πολλαπλάσια χιλιόμετρα και περνά όλα τα χωριά!

– Τι κάνει λοιπόν το 30% τουλάχιστον που παίρνει λεωφορείο; Τίποτα. Απλώς προσθέτει στο ταξίδι άλλες 2-3 ώρες για να ικανοποιηθούν οι φίλοι του Λαυρίου!

– Τι προοπτικές υπάρχουν για το Λαύριο και τι για την Ραφήνα σε μέσα μαζικής μεταφοράς; Στη Ραφήνα προβλέπεται προαστιακός και αυτοκινητόδρομος. Στο Γαύριο δεν προβλέπεται τρένο. Και ο δρόμος είναι ο γνωστός.

Κι ακόμα: πόση ώρα με τα πόδια είναι οι καφετέριες ή ένα εστιατόριο που μπορεί ένας ταξιδιώτης που πάει με το λεωφορείο να περιμένει το πλοίο – αν φτάσει νωρίτερα;

– Στο Λαύριο με τα πόδια τουλάχιστον 25-30 λεπτά! Πόσα εκδοτήρια εισιτηρίων έχει το Λαύριο για όσους πάνε να βγάλουν εισιτήριο λίγο πριν την αναχώρηση; Αγνοώ.

– Στην Ραφήνα εστιατόρια, καφετέριες κλπ είναι 5-10 λεπτά με τα πόδια. Και από πρακτορεία έχει γύρω στα 10-12 σε απόσταση 8-10 λεπτά, που εξυπηρετούν εκατοντάδες. Τι γίνεται σε όλες αυτές τις περιπτώσεις στο Λαύριο; Αγνοώ.  

“ΕΝ ΑΝΔΡΩ”