ΤΗΣ ΓΡΙΑΣ ΤΟ ΠΗΔΗΜΑ: Μια ασφαλτόστρωση που… διαιρεί!

 

Η ασφαλτόστρωση για της Γριάς το Πήδημα προγραμματίστηκε, μελετήθηκε, χρηματοδοτήθηκε επί του προηγουμένου δημάρχου. Καθυστέρησε κάτι μήνες το έργο. Εν τω μεταξύ άλλαξε δήμαρχος. Και το έργο καθυστέρησε πάλι κοντά δύο χρόνια. Τώρα ξεκίνησε και βαίνει προς ολοκλήρωση.

Κατά το ξεκίνημα και λόγω κακοτεχνίας της σημερινής διοίκησης ξέμεινε η σωλήνα ύδρευσης στο πλάι. Μπορούσε να έχει μπει γίνει ένα μικρό τεχνικό και να μπει κάτω από την άσφαλτο. Διαμαρτυρήθηκε η αντιπολίτευση. Αλλά δεν βρέθηκε κάποιο αυτί στη διοίκηση να ακούσει. Το έργο ολοκληρώνεται με την σωλήνα του νερού στο πλάι. Εκτεθειμένη στα καιρικά φαινόμενα. Σαφής κακοτεχνία. Αλλά το έργο πλέον ολοκληρώνεται.

Και κάπου εδώ αρχίζουν τα παρατράγουδα. Βγαίνει ο σημερινός δήμαρχος και πανηγυρίζει για το “έργο του”! Βγαίνει ο προηγούμενος δήμαρχος και αναφέρεται εκτενέστερα στο “έργο του”! Αρχίζουν οι αντιπαραθέσεις για το έργο. Και για το σε ποιον πιστώνεται το έργο. Δύσκολο πράγμα να αποδεχτεί ο νυν δήμαρχος την κληρονομιά του πρώην και την προσθήκη τη δική του σε αυτή. Δύσκολο έργο ο πρώην να αντιμετωπίσει την όποια προσθήκη του σημερινού. Και όπου χρειαστεί και με την ανάλογη μακροθυμία (και ίσως σκωπτικότητα) τις υπερβολές του σημερινού. Δύσκολο το έργο της συνύπαρξης των νυν με τον πρώην. Και ο ένας και ο άλλος ίσως θα ήθελαν… να εξαφανίσουν τον άλλο! Και κάπως έτσι το έργο αντί να ενώνει… διαιρεί! Αυτό κάνει κακό στο νησί…

Κατά την γνώμη μας πολύ καλά κάνει ο νυν και προχωρά – έστω και με καθυστερήσεις – έργα που δρομολόγησε ο πρώην. Έτσι δουλεύει η δημόσια διοίκηση. Όμως είναι μεγάλο λάθος οι κομπασμοί και οι περιαυτολογίες εκατέρωθεν για έργα που στο τέλος καταλήγουν κοινά. Καθείς με το ανάλογο ποσοστό συμμετοχής του σε αυτά. Κανείς δεν μπορεί να εξαφανίσει τον άλλο. Ο πρώην υπάρχει μέσα από τα έργα που άρχισε και ολοκλήρωσε. Αλλά και μέσα από τα έργα που δρομολόγησε. Και ο νυν θα υπάρξει μέσα από τα έργα που θα αρχίσει (μέχρι τώρα δεν έχει αρχίσει κάποια). Και μέσα από τα έργα που θα δρομολογήσει στα χρόνια που έρχονται (αυτά μένει να δρομολογηθούν). Τα έργα θα τους κρίνουν όλους στο τέλος. 

“ΕΝ ΑΝΔΡΩ”