ΤΙ ΘΕΛΟΥΝ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΣΤΟ ΙΡΑΝ;

Γράφει ο Κωνσταντίνος Τριανταφυλλάκης

Σύμβουλος Επιχειρήσεων – Συγγραφέας βιβλίου “Η Έξοδος των Θρακών”

Στο παραπάνω ερώτημα που θέτω στον τίτλο αυτού του κειμένου θα επιχειρήσω να απαντήσω όσο πιο απλά και συνοπτικά γίνεται:

1. Ημουν στη Νέα Υόρκη και έζησα από κοντά εκείνες τις δραματικές 444 ημέρες που ήταν υπό κατάληψη η Αμερικανική Πρεσβεία στην Τεχεράνη. Όποιος νομίζει ότι το πολιτικό, διπλωματικό και στρατιωτικό κατεστημένο των ΗΠΑ έχει ξεχάσει αυτή την “ντροπιαστική κηλίδα στην ιστορία τους” μάλλον δεν γνωρίζει τον τρόπο που σκέφτονται οι μεγάλες χώρες.

2. Ακόμα και πρωτοετής φοιτητής πολιτικών επιστημών στις ΗΠΑ, γνωρίζει, αυτό που οι Αμερικανοί λένε, «The legacy of the Presidency”, η κληρονομιά της Προεδρίας. Ο Νίξον αποχώρησε ντροπιασμένος, αλλά όλοι του πιστώνουν το «άνοιγμα στην Κίνα» και το «τέλος του πολέμου στο Βιετνάμ». Ο Τράμπ δεν έχει μπροστά του άλλη θητεία, βαδίζει ήδη στα μισά της Προεδρίας του, μια επικράτηση στο Ιράν, θα είναι η δική του κληρονομιά.

3. Μ’ αυτή την «κληρονομιά» θα «προικίσει» τους Vance και Rubio για τη συνέχιση του «Κινήματος MAGA». Το αφήγημα θα λέει οτι ο Τράμπ άλλαξε τον κόσμο και τον έκανε ασφαλέστερο για τις ΗΠΑ. Θα συμπληρώνει, επίσης, οτι “τελείωσαν την δουλειά” και με την ισλαμική τρομοκρατία. Δικαίωση και για “September 11”. Αυτό «πουλάει» στο εκλογικό ακροατήριο των ΗΠΑ και ας επιχειρήσουν να το αντικρούσουν εύκολα οι Δημοκρατικοί με τον…Σάντερς, την Οκάσιο Κορτέζ και τον…Μαμντάνι. Αν τα καταφέρουν οι ΗΠΑ με τον σημερινό πόλεμο θα είναι χαμένοι από χέρι.

4. Οι ΗΠΑ δεν θέλουν μόνον τη συντριβή του καθεστώτος των μουλάδων και την πολιτική αλλαγή, θέλουν να ενσωματώσουν το Ιράν στη Δύση. Θα το βομβαρδίζουν όσο χρειαστεί. Εδώ, τη Σερβία τη βομβάρδιζε ο… “δημοκρατικός” και… “προοδευτικός” Μπιλ Κλίντον 3 μήνες και στο τέλος οδήγησε τους Μιλόσεβιτς και Κάρατζιτς στη Χάγη, τα ξεχάσαμε;

5. Η ενσωμάτωση του Ιράν (κανένας δεν είπε ότι θα γίνει εύκολα και γρήγορα) εξυπηρετεί και άλλους στρατηγικούς στόχους για τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Συνοπτικά:

• α) θέλουν να βγάλουν από τη μέση ένα κράτος χορηγός της ισλαμικής τρομοκρατίας. Xετζμπολάχ, Χαμάς, Χούθι κ.λ.π. συντηρούνταν από το Ιράν.

• β) επιχειρούν να ανακόψουν την κινέζικη διείσδυση.

• γ) επιχειρούν την εξομάλυνση της ροής του πετρελαίου

• δ) θεωρούν πως απαντάνε στα ζητήματα ασφάλειας του Ισραήλ

• ε) εκτιμούν πως σταθεροποιείται η περιοχή

• στ) θέλουν την δημιουργία ενός buffer state που θα συμπεριφέρεται φιλικά στη Δύση.

6. Οι ανωτέρω αναφερθείσες εξελίξεις αν συμβούν φυσικά θα επαναπροσδιορίσουν, τον ρόλο και τη θέση της Τουρκίας. Το χθεσινό άρθρο του Bradley Martin, εκτελεστικού διευθυντή του Near East Center for Strategic Studies στην έντυπη έκδοση της Wall Street Journal, είναι πλήρως κατατοπιστικό. Οι ΗΠΑ εδώ και καιρό έχουν έρθει στο «ως εδώ και μη παρέκει» με τα καμώματα της Τουρκίας του Ερντογάν, αλλά δεν είχαν επιλογές. Τώρα, αν τους βγουν αυτά που επιδιώκουν θα έχουν.

7. Οι, πολλάκις, προδομένοι και εγκαταλελειμμένοι Κούρδοι εισέρχονται στη διαμάχη, για χερσαίες επιχειρήσεις, και η δημιουργία Κουρδικού Κράτους φαντάζει πιθανότερη παρά ποτέ. Ένα Κουρδικό Κράτος, στενά συνδεδεμένο με τις ΗΠΑ, θα αποτελέσει έναν ακόμα κρίκο ασφάλειας στο στρατηγικό σχεδιασμό της επόμενης ημέρας.

Ο κρίσιμος ρόλος του Ισραήλ

Το κρίσιμο ερώτημα: πόσο πιθανό είναι να επιτύχουν οι ΗΠΑ στους σχεδιασμούς τους;

Απάντηση: περισσότερο από άλλες φορές. Οι ΗΠΑ βεβαίως δεν έχουν κάποιο αξιόπιστο ιστορικό από τις στρατιωτικές «επεμβάσεις» τους στη στρατηγική σκακιέρα. «Αραβική Ανοιξη», Ιράκ, Αφγανιστάν και παλαιότερα Βιετνάμ, κατέληξαν σε τραγωδίες. Όμως, αυτή τη φορά στο παιχνίδι παίζει ενεργό ρόλο ο πιο επίμονος, μεθοδικός και αποτελεσματικός εταίρος τους: το Ισραήλ. Η νέα στρατηγική αρχιτεκτονική στην περιοχή δημιουργεί για πρώτη φορά από ιδρύσεως του Ισραήλ συνθήκες μόνιμης ασφάλειας.