ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ ΣΤΗΝ ΑΝΔΡΟ

Βράδιαζε. Το τοπικό δρομοόγιο για Άνδρο είχε φύγει από Ραφήνα μέσα σε καταιγίδα. Μόλις που πρόλαβε και φόρτωσε το πλήθος των ΙΧ κι έπλεε προς το νησί. Ο καπετάν Γιάννης, ο πλοίαρχος, με μαεστρικές κινήσεις το έφερνε στο νησί. Ο καπετάν Θανάσης, ο άλλος πλοίαρχος, ταξίδευε με καθαρό καιρό για Τήνο και προέβλεπε καταιγίδα στην Άνδρο μέσα στη νύχτα. Όμως η καταιγίδα βιάστηκε, έφτασε πριν το βράδυ. Σκοτείνιασε τα πάντα.

Ξεκίνησε με αστραπόβροντα. Κατέληξε σε δεκάδες κεραυνούς. Ένας έπεσε απέναντι στους Γερακώνες. Έκρηξη. Χαμός στο ίσιωμα. Μπουρίνι γερό. Στην κοιλάδα της Χώρας έπεσε το πολύ νερό. Στην κοιλάδα των Στενιών λιγότερο. Η καταιγίδα ήρθε νωρίτερα κι έμεινε όλη νύχτα. Ο Ιούλιος γιορτινός ολοκλήρωσε αυτή τη φορά καταιγιστικός…

Έβρεξε ανατολικά. Έβρεξε δυτικά. Έβρεξε δυνατά. Κι ο φίλος Δημήτρης αγρότης από το Αλαδινού να αναστενάζει από τους κεραυνούς και να μουρμουρά: “καλή η βροχή, αλλά αυτή την εποχή κακό για τα αμπέλια και τις ελιές”… “Γιατί”, ρωτώ ως άσχετος περί τα αγροτικά. “Γιατί αυτή την εποχή θα χαλάσει τις ελιές και τα κλήματα”, απαντά. “Ουδέν καλόν αμιγές κακού”, ολοκλήρωσε αναστενάζοντας. Εν τω μεταξύ από την άλλη μεριά του νησιού έφταναν οι πρώτες μουσκεμένες φωτογραφίες από τους καλοκαιρινούς αναγνώστες. “Βρέχει κι εδώ μια ποτιστική βροχή”, έγραφαν στις λεζάντες…

“ΕΝ ΑΝΔΡΩ”