Η νεολαία της Άνδρου είναι εδώ. Χρειάζεται όμως ευκαιρίες για να φανεί.

Γράφει ο Αυγουστίνος Γαλιάσος

Χθες το βράδυ, στο κτήμα Μέθεξις στη Μεσαριά, ζήσαμε μια εικόνα που, κατά τη γνώμη μου, αξίζει να μας προβληματίσει ευχάριστα. Από νωρίς ο χώρος άρχισε να γεμίζει και όσο περνούσε η ώρα η προσέλευση ξεπερνούσε κάθε προσδοκία. Μέχρι το τέλος της βραδιάς, περισσότεροι από 900 άνθρωποι είχαν περάσει από το Μέθεξις, με το γλέντι να συνεχίζεται ασταμάτητα μέχρι τις έξι το πρωί.

Το σημαντικότερο όμως δεν ήταν ο αριθμός. Ήταν ότι, στην πλειοψηφία τους, οι άνθρωποι που βρέθηκαν εκεί ήταν νέοι. Η νεολαία της Άνδρου. Τα ίδια παιδιά για τα οποία πολλές φορές ακούμε ότι «δεν υπάρχουν στο νησί», ότι «φεύγουν» ή ότι «δεν έχουν ενδιαφέρον να συμμετέχουν». Η χθεσινή βραδιά απέδειξε ακριβώς το αντίθετο.

Όταν τους προσφέρεις έναν όμορφο, οργανωμένο και ασφαλή χώρο, με καλή μουσική και σωστή διοργάνωση, ανταποκρίνονται. Βγαίνουν, γνωρίζονται, δημιουργούν παρέες και απολαμβάνουν τον τόπο τους. Αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο μήνυμα της βραδιάς.

Η Άνδρος έχει ανάγκη από περισσότερες τέτοιες πρωτοβουλίες. Από εκδηλώσεις που απευθύνονται στους νέους, αλλά ταυτόχρονα μπορούν να φέρουν κοντά ανθρώπους κάθε ηλικίας. Γιατί η ζωή ενός τόπου δεν μετριέται μόνο από τις επιχειρήσεις που λειτουργούν ή τους επισκέπτες που τον επιλέγουν. Μετριέται και από το αν οι ίδιοι οι κάτοικοί του, και ιδιαίτερα οι νέοι, έχουν λόγους να ζουν όμορφες στιγμές στον τόπο τους.

Όλος αυτός ο κόσμος που γέμισε χθες το Μέθεξις είναι το αύριο της Άνδρου. Είναι τα παιδιά που σε λίγα χρόνια θα κρατούν στα χέρια τους το μέλλον του νησιού. Αν δεν τους δώσουμε σήμερα ευκαιρίες να βγουν, να γνωριστούν, να διασκεδάσουν και να αγαπήσουν ακόμη περισσότερο τον τόπο τους, δεν μπορούμε αύριο να αναρωτιόμαστε γιατί επιλέγουν άλλους προορισμούς ή γιατί φεύγουν από το νησί.

Το αύριο της Άνδρου χτίζεται σήμερα. Και χτίζεται με ανθρώπους που επενδύουν στον πολιτισμό, στη διασκέδαση, στις δράσεις και στις εμπειρίες που δίνουν ζωή στο νησί. Η χθεσινή βραδιά απέδειξε ότι η νεολαία είναι εδώ. Περιμένει μόνο τις ευκαιρίες που θα την κάνουν να βγει, να συμμετέχει και να αισθανθεί ότι η Άνδρος είναι, και μπορεί να παραμείνει, ο τόπος της.