Θέλουμε μια Άνδρο ζωντανή; Τι κάνουμε εμείς γι’ αυτό;

Γράφει ο Αυγουστίνος Γαλιάσος

Το βράδυ της Πέμπτης στο Κόρθι έδωσε ακόμα μία απάντηση σε μια συζήτηση που επαναλαμβάνεται σχεδόν κάθε καλοκαίρι στην Άνδρο. Το Δόλωμα γέμισε ασφυκτικά, το Κόρθι είχε κόσμο, κίνηση και ζωή και εκατοντάδες άνθρωποι βρέθηκαν σε ακόμα ένα μεγάλο καλοκαιρινό event του νησιού.

Και κάπου εδώ αξίζει να αφήσουμε για λίγο στην άκρη τα πρόσωπα. Γιατί κάθε φορά που γράφουμε για ένα επιτυχημένο event, κάποιοι στέκονται στο ποιος έπαιξε μουσική, ποιος το διοργάνωσε, ποιος το ανέβασε στο Facebook ή ποιος εμφανίζεται στις φωτογραφίες. Και κάπως έτσι χάνουμε την ουσία.

• Το θέμα δεν είναι ένα πρόσωπο. Το θέμα είναι η Άνδρος.

Μέσα σε λίγες εβδομάδες είδαμε διαφορετικές περιοχές του νησιού να γεμίζουν κόσμο. Χώρα, Μεσαριά, Πίσω Γιάλια και τώρα Κόρθι. Διαφορετικά μαγαζιά, διαφορετικές διοργανώσεις, διαφορετικές παρέες και ηλικίες, αλλά ένα κοινό αποτέλεσμα: κόσμος που βγαίνει, διασκεδάζει, μετακινείται από τη μία πλευρά του νησιού στην άλλη και στηρίζει την τοπική αγορά.

Το βράδυ στο Δόλωμα ήταν ακόμα ένα τέτοιο παράδειγμα. Και αυτό θα έπρεπε να μας χαροποιεί όλους, ανεξάρτητα από συμπάθειες, αντιπάθειες και προσωπικές διαφορές. Γιατί όταν ένα μαγαζί γεμίζει, δεν κερδίζει μόνο το συγκεκριμένο μαγαζί. Κερδίζουν τα γύρω καταστήματα, η εστίαση, τα ταξί, τα καταλύματα, οι εργαζόμενοι και τελικά ολόκληρη η περιοχή. Κυρίως όμως κερδίζει η Άνδρος.

Ένα νησί πρέπει να μπορεί να προσφέρει διαφορετικές επιλογές σε διαφορετικούς ανθρώπους. Υπάρχει χώρος για εκείνον που θέλει ησυχία. Υπάρχει χώρος για οικογένειες. Υπάρχει χώρος για παραλίες, καλό φαγητό, πεζοπορία και πολιτισμό. Και ναι, πρέπει να υπάρχει χώρος και για εκείνον που θέλει να πάει σε ένα event, να ακούσει μουσική και να χορέψει. Το ένα δεν ακυρώνει το άλλο.

Και μετά έρχεται η γνωστή κουβέντα που ακούμε κάθε χρόνο: «Ναι, αλλά τον χειμώνα η Άνδρος είναι άδεια». Σωστά. Η Άνδρος τον χειμώνα δεν έχει την κίνηση του Αυγούστου. Αλλά πόσες φορές θα επαναλάβουμε αυτή τη διαπίστωση χωρίς να κάνουμε την επόμενη, πολύ πιο δύσκολη ερώτηση; 

• Τι κάνουμε για να αλλάξει αυτό;

Η επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου και η δημιουργία ζωής στο νησί για περισσότερους μήνες είναι σίγουρα ένα μεγάλο στοίχημα για την τοπική αυτοδιοίκηση. Χρειάζεται σχεδιασμός, προβολή, υποδομές στην ύδρευση, στην καθαριότητα, χρειάζονται δράσεις και λόγοι, για να επισκεφθεί κάποιος την Άνδρο και εκτός Ιουλίου και Αυγούστου.

Είναι ένα έργο που καλείται να κάνει η Τοπική Αυτοδιοίκηση. Το αν το κάνει ή όχι είναι δική της ευθύνη, αλλά και δική μας. Γιατί εμείς εκλέγουμε δήμαρχο. Εμείς εκλέγουμε και το δημοτικό συμβούλιο. Αν κάνουν την δουλειά τους, ορθά τους εκλέξαμε. Αν όχι, φταίμε κι εμείς που τους εκλέξαμε. 

Όμως, πέρα από την πολιτική που είναι κι αυτή δική μας ευθύνη ας αναρωτηθούμε και ο καθένας ξεχωριστά: τι κάνω εγώ, από τη δική μου πλευρά και στον δικό μου τομέα, για να γίνει η Άνδρος καλύτερη;

Πριν λίγες ημέρες γνώρισα μια κοπέλα που διατηρεί ένα μικρό μαγαζί με παραδοσιακά προϊόντα  στη Χώρα. Δεν είναι καν από την Άνδρο. Κι όμως, ανοίγει κάθε χρόνο από τις 25 Μαρτίου και προσπαθεί να κρατήσει την επιχείρησή της ανοιχτή μέχρι τον Οκτώβριο.

Μου μίλησε για τις δυσκολίες. Για τις ημέρες που ο κόσμος είναι ελάχιστος, για τα έξοδα που συνεχίζουν να τρέχουν και για το πόσο δύσκολο είναι να κρατήσεις μια επιχείρηση ανοιχτή όταν η κίνηση πέφτει. Και παρ’ όλα αυτά, το προσπαθεί. Για μένα αυτή η κοπέλα είναι ένα μικρό αλλά πραγματικό παράδειγμα του τι σημαίνει επιμήκυνση της σεζόν στην πράξη. Όχι στα λόγια. Όχι σε ένα post στο Facebook. Στην πράξη.

Ανοίγει την επιχείρησή της όταν το νησί δεν είναι γεμάτο και προσπαθεί να την κρατήσει ανοιχτή μέχρι τον Οκτώβριο, παρόλο που γνωρίζει τις δυσκολίες. Τέτοιες προσπάθειες πρέπει να τις προβάλλουμε. Και κυρίως πρέπει να τις στηρίζουμε.

Γιατί είναι εύκολο να απαιτούμε να βρίσκουμε ανοιχτά μαγαζιά τον Μάρτιο, τον Απρίλιο ή τον Οκτώβριο. Κάποιος όμως πρέπει να πληρώνει προσωπικό, ρεύμα, ενοίκιο, προμηθευτές και όλα τα υπόλοιπα έξοδα για να κρατήσει αυτά τα μαγαζιά ανοιχτά. Κάποιος πρέπει να πάρει το ρίσκο. Και όταν υπάρχουν άνθρωποι που το κάνουν, παρά τα προβλήματα που υπάρχουν, το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να τους στηρίξουμε.

Το ίδιο ισχύει για όλους μας. Τον επιχειρηματία. Τον ξενοδόχο. Τον άνθρωπο της εστίασης. Τον επαγγελματία. Τους συλλόγους. Τους ανθρώπους του πολιτισμού. Τους διοργανωτές. Την τοπική αυτοδιοίκηση. Αλλά και τον καθένα που αγαπάει αυτό το νησί. Τι κάνει, λοιπόν, ο καθένας μας από τη δική του πλευρά; 

Δημιουργεί κάτι; Φέρνει κόσμο; Στηρίζει μια προσπάθεια κάποιου άλλου; Προτείνει μια ιδέα; Συνεργάζεται; Προβάλλει το νησί; Ή απλώς περιμένει να τελειώσει το καλοκαίρι για να γράψει ότι «η Άνδρος άδειασε»;

Γιατί ανάπτυξη δεν γίνεται μόνο με κριτική από το Facebook. Γίνεται με ιδέες, δουλειά, συνεργασίες, επενδύσεις και ρίσκο. Και κάποιες φορές γίνεται και με αποτυχίες. Γιατί όποιος προσπαθεί, κάποια στιγμή θα κάνει και λάθος. Αυτό όμως είναι πολύ διαφορετικό από το να μην προσπαθείς καθόλου και απλώς να κρίνεις εκείνους που προσπαθούν.

Και το ίδιο ακριβώς ισχύει για τα events. Κανένα επιτυχημένο event δεν το κάνει ένας άνθρωπος μόνος του. Πίσω από κάθε γεμάτη βραδιά υπάρχουν επιχειρηματίες που παίρνουν το ρίσκο, εργαζόμενοι στο service και στο bar, τεχνικοί, DJs, άνθρωποι στην ασφάλεια και στην καθαριότητα και φυσικά ο ίδιος ο κόσμος που επιλέγει να έρθει.

Οπότε, για όσους θεωρούν ότι όταν παρουσιάζουμε αυτές τις βραδιές «γράφουμε για τον εαυτό μας», η απάντηση είναι απλή: δεν έχει σημασία ποιος βρίσκεται στα decks, ποιος είναι στη φωτογραφία ή ποιος θα πάρει τα εύσημα. Σημασία έχει τι αφήνουμε πίσω μας όταν σβήσουν τα φώτα.

Αν ένα event γεμίζει ένα μαγαζί, αν φέρνει εκατοντάδες ανθρώπους σε μια περιοχή, αν δημιουργεί δουλειά και τζίρο και αν κάνει κόσμο να περνάει καλά στην Άνδρο, τότε αξίζει να γράφουμε γι’ αυτό. Και το ίδιο ακριβώς πρέπει να κάνουμε για οποιονδήποτε καταφέρνει κάτι καλό για το νησί. Είτε είναι φίλος μας είτε όχι. Είτε είναι Ανδριώτης είτε επέλεξε την Άνδρο για να ζήσει, να δουλέψει ή να επενδύσει. Είτε διοργανώνει ένα μεγάλο event είτε είναι μια κοπέλα που σηκώνει τα ρολά του μικρού της μαγαζιού στις 25 Μαρτίου και προσπαθεί να τα κρατήσει σηκωμένα μέχρι τον Οκτώβριο:

• Όλοι αυτοί κάτι προσθέτουν στο νησί.

Και ίσως, πριν την επόμενη φορά που θα πούμε ότι «η Άνδρος πέθανε», αξίζει να κοιταχτούμε όλοι λίγο στον καθρέφτη. Όχι για να βρούμε ποιος φταίει, αλλά για να απαντήσουμε σε κάτι πολύ πιο χρήσιμο: Τι μπορεί να κάνει ο καθένας μας, από τη δική του πλευρά, για να την κρατήσει ζωντανή;

Το Κόρθι το βράδυ της Πέμπτης ήταν γεμάτο ζωή. Μακάρι να βλέπουμε όλο και περισσότερες τέτοιες εικόνες, σε κάθε γωνιά της Άνδρου και για όλο και περισσότερους μήνες τον χρόνο.