Με αφορμή μια διαδρομή στο Κόρθι…
Μαγευτική αυγουστιάτικη βραδιά στο ποιοτικό εστιατόριο “Βιντσι” στο Κόρθι…
Του ΔΙΑΜΑΝΤΗ ΜΠΑΣΑΝΤΗ
Είχα καιρό να πάω Κόρθι. Βρεθήκαμε προχτές με δυό φίλους στο “Βίντσι”. Μιλήσαμε για τα παλιά. Ήταν η αρχή της σημερινής μας αναφοράς. Μετά ήρθε σήμερα κι ένα ευγενικό σχόλιο στο Εν Άνδρω: “υπάρχει και το Κόρθι στην Άνδρο…” Όντως υπάρχει και κάποτε το καλύπταμε αδιαλείπτως. Τώρα λιγότερο. Ίσως γιατί οι φίλοι που είχα και μεριμνούσαν έφυγαν. Άλλοι για πάντα κι άλλοι γι’ αλλού. Αλλά κι αυτοί που έμειναν στράφηκαν στις μεταξύ τους αναφορές. Και μερικοί σιώπησαν πλήρως. Μια νέα κατάσταση επέβαλε σιωπή.
Γράψαμε εφέτος λίγα: για το καρναβάλι, για μερικά συμβάντα της περιοχής κι έγραψε κι ο Αυγουστίνος για το πάρτι του. Ήρθε, όμως, η ώρα να γράψουμε και κάτι διαφορετικό για το Κόρθι και για την Άνδρο.
Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Πριν λίγο καιρό βρέθηκα τυχαία στον Όρμο και σε γνωστό και από παλιά εστιατόριο μ’ έναν φίλο. Ιδιοκτήτης της περιοχής μας είδε κι έσπευσε στο τραπέζι και ζήτησε να γράψω για τα προβλήματα τους. Δεν άναβαν τα φώτα. Δεν καθάριζαν τα σκουπίδια. Δεν, δεν, δεν…
Τον κοίταξα και ρώτησα γιατί έλεγε τα καθημερινά σε μένα. Γιατί δεν τα έλεγε στους αντιδημάρχους, στους δημοτικούς συμβούλους, στον πρόεδρο του Όρμου; Η απάντηση: «τα λέω αλλά δεν κάνουν τίποτα». Τον προέτρεψα να τα γράψει και να στείλει τα παράπονα του για τον δήμαρχο και τους αντιδημάρχους του να τα δημοσιεύσουμε.
Πρώτη έκπληξη: Το απόφυγε. Δεν ήθελε να γίνει… κακός! Δεν ήθελε να θεωρήσουν πως κάνει… «αντιπολίτευση»! Ήθελε να τα γράψουμε εμείς. Χωρίς το όνομα του φυσικά. Καταλάβαμε πως ο άνθρωπος ήθελε να κάνουμε εμείς «αντιπολίτευση»! Να γίνουμε εμείς… κακοί στους ανθρώπους του δημάρχου! Επιμείναμε να τα γράψει αυτός.
Δεύτερη έκπληξη: Αρνήθηκε πάλι. Και συνέχισε: «τα λέω και στους άλλους συμβούλους, της « αντιπολίτευσης για να κάνουν κάτι!» Ερωτώ περίεργος: «Τι ακριβώς να κάνουν οι σύμβουλοι της αντιπολίτευσης πέρα από το να μεταφέρουν τα παράπονα σας στο συμβούλιο;» Η απάντηση απίστευτη: «Να κάνουν κάτι αυτοί. Να βάλουν τα φώτα, να μαζέψουν τα σκουπίδια! Όταν ήταν διοίκηση το έκαναν, ας το κάνουν και τώρα!!!» Τον κοιτάζω έκπληκτος και λέω: «Μα τώρα δεν είναι διοίκηση. Ψήφισες άλλους. Αυτοί πρέπει να το κάνουν…» Και τι λέει ο άνθρωπος; «Δεν έχει σημασία ποιους ψήφισα και ποιους έβγαλα διοίκηση. Αυτοί το έκαναν προηγουμένως ας κάνουν και τώρα. Όμως, δεν κάνουν κι αυτοί τίποτα!»
- Απίστευτο, ο άνθρωπος ψήφισε αυτούς που διοικούν και μετά ζητά να κάνουν το έργο τους οι άλλοι που έχασαν και δεν διοικούν!!! Και ζητά και τα ρέστα!…
- Επιπλέον, ο άνθρωπος δεν έστειλε ποτέ μια επιστολή διαμαρτυρίας για όσα συμβαίνουν στο Κόρθι, αλλά ζητά από το Εν Ανδρω που δεν γράφει αυτά που αυτός – θέλοντας να μην κάνει “αντιπολίτευση” – δεν τολμά! Και ζητά και τα ρέστα!…
Το χειρότερο: αυτή η νοοτροπία δεν αφορά μόνο το Κόρθι με το οποίο ξεκινήσαμε αυτή τη διαδρομή μας. Είναι μια νοοτροπία κυρίαρχη σε όλη την Άνδρο. Ένα ακόμα παράδειγμα από σχόλιο αναγνωστη κάτω από το εμπεριστατωμένο άρθρο του συμβούλου της αντιπολίτευσης Χρήστου Βουραζέρη για την ΦΑΡΣΟΚΩΜΩΔΙΑ της διοίκησης Σουσούδη στο Λιμενικό Ταμείο Άνδρου:
- “Εχετε δικιο στο αρθρο σας αλλα είστε συνυπεύθυνοι οι συμμετεχοντες στο ΛΤΑ… Όλα τα υπόλοιπα ειναι τι ειχαμε να λεγαμε τι ειχαμε να πουμε…”
Τι λέει ο άνθρωπος; Ότι, δεν κάνει τίποτα η αδρανής διοίκηση, που έχει και την ευθύνη και στο Λιμενικό Ταμείο Άνδρου, όμως θεωρεί το ίδιο συνυπεύθυνη και την αντιπολίτευση!!! Γιατί; Γιατί δεν αναλαμβάνει αυτή να κάνει το έργο! Πως όμως αφού δεν διοικεί; Εδώ μιλάμε πλέον για πολιτικό σουρεαλισμό!
Δυστυχώς αυτή είναι η νοοτροπία της κοινωνίας της Άνδρου. Ελάχιστοι κατανοούν τον ρόλους της διοίκησης (που έχει την ευθύνη της διοίκησης και των έργων) και της αντιπολίτευσης (που απλώς ασκεί έλεγχο στην διοίκηση). Κάπως έτσι η λέξη διοίκηση παύει να περιέχει ευθύνη και κάπως έτσι η αντιπολίτευση “χρεώνεται” και αυτή την ευθύνη της διοίκησης! Και επιπλέον η λέξη «αντιπολίτευση» – όταν χρησιμοποιείται – είναι κυρίως απαξιωτικά και ενοχοποιητικά. Εκεί πόνταρε και εκεί ποντάρει η διοίκηση στην Άνδρο. Στην μετάθεση της ευθύνης και στην απαξίωσητων “άλλων”. Ελάχιστα ποντάρει στο ανύπαρκτο έργο της και περισσότερο στην απαξίωση των “άλλων”. Δυστυχώς όμως την βοηθά και το νησί γιατί έτσι λειτουργεί: με παρασιωπήσεις, αποσιωπήσεις και με απαξιώσεις!
Άμποτε αυτή η νοοτροπία να αλλάξει κάποτε…