ΑΝΑΓΩΣΤΗΣ ΓΡΑΦΕΙ: Γιατί καταστράφηκε ο δρόμος και τι πρέπει να γίνει στα Γιάλια…
Φωτογραφία από την προηγούμενη κατάρρευση του τοιχείου και του δρόμου
Καλησπέρα σας,
Είμαι θερινός κάτοικος Άνδρου τα τελευταία σαρανταπέντε χρόνια. Σας αποστέλλω συνημμένα κάποιες σκέψεις μου σχετικά με τον δρόμο που
έπεσε στο Γιάλια που δεν έχω αντίρρηση να δημοσιευτούν. Ευχαριστώ εκ των προτέρων για τη φιλοξενία.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΣΤΑ ΓΙΑΛΙΑ
Κύριε Διαχειριστά,
Με αφορμή την πρόσφατη καταστροφή του δρόμου στα Γιάλια θέλησα να μοιραστώ μαζί σας κάποιες σκέψεις. Αυτές τις καταστροφές κάποιο αίτιο τις δημιουργεί. Όπως ο γιατρός παίρνει το ιστορικό ενός ασθενή, παιρνει το στηθοσκόπιο και ακούει τον ασθενή του, έτσι και εδώ θα πρέπει να δούμε τι έχει συμβεί στα Γιάλια.
Η παραλία έχει μικρύνει δραματικά. Στο συγκεκριμένο σημείο που έπεσε ο δρόμος, η παραλία δεν υφίσταται, με αποτέλεσμα η θάλασσα να ¨γλύφει¨ το τσιμεντένιο τοιχείο, να κουφώνει ο δρόμος από κάτω, όταν δε ο καιρός δεν είναι καλός, τα κύματα κτυπούν τόσο δυνατά το τοιχείο που το θαλασσινό νερό ανεβαίνει πάνω στο δρόμο (όπως φαίνεται και σε φωτογραφίες).
Α) Η άμμος των Γιαλίων έχει φύγει είτε απο φυσικούς παράγοντες (η ίδια η θάλασσα την ξαναπαίρνει μέσα της) είτε από τον ανθρώπινο παράγοντα: Παλαιότερα όταν καλλιεργείτο η γη, κάθε χωράφι, κάθε ¨μασιδάκι¨ ήταν σκαμένο και με τις πρώτες βροχές μεγάλοι όγκοι χώματος κατέληγαν στην παραλία μέσω του ποταμού και όχι μόνο. Αυτό ήταν σωτήριο γιατί το χώμα αναπλάθετο σε άμμο και αναπλήρωνε την απολεσθείσα άμμο. Τα τελευταία 50 χρόνια (τουλάχιστον) δεν καλλιεργείται τίποτα και πουθενά στην ευρύτερη περιοχή, οπότε υπάρχει έλλειμα σε άμμο.
Β) Η θάλασσα κινείται προς την στεριά κατά ένα εκατοστό το έτος. Από τότε που κατασκευάστηκε ο δρόμος έχει έρθει προς τα έξω γύρω στα 70 Cm
Γ) Η κλιματική αλλαγή: με το λιώσιμο των πάγων το παραπάνω φαινόμενο έχει ενταθεί πολλαπλά.
Δ) Δεν είναι αμελητέο το ποσό της συλλογής βοτσάλων και αμμοληψίας που γίνεται στην παραλία με αποτέλεσμα βότσαλα και άμμος να φθίνουν.
Θα πρέπει να γίνουν δύο πράγματα που γίνονται σε προηγμένα κράτη που βρέχονται απο θάλασσα:
- Εναπόθεση μεγάλων σε μήκος εναλίων τσιμεντένιων μπλόκων από το Χιονατάκι μέχρι την Λεβαντάρα σε απόσταση 70 με 80 μέτρων από εκεί που σκάει το κύμα με σκοπό να συγκρατείται η άμμος κοντά στην παραλία και να μην εξαφανίζεται στα βαθιά. Τα μπλόκια αυτά τοποθετούνται μέσα στον βυθό της θάλασσας χωρίς να φαίνονται. (Δυστυχώς οι ¨σοροκάδες¨ που πιάνουν στην περιοχή απομακρύνουν στα βαθιά μεγάλους όγκους άμμου).
- Πρόσθεση άμμου στην παραλία. Εδώ θα χρειαστεί να ενισχυθεί με ανθρώπινα μέσα πολλά κυβικά άμμου για να επανέλθει η άμμος σε φυσιολογικά επίπεδα.
Για την αποκατάσταση του δρόμου έτσι ώστε να έχει μεγάλη διάρκεια ζωής χωρίς να έχουμε πολλαπλές καταστροφές, θα πρέπει να γίνει με θεμελίωση (πέδιλα) του δρόμου όπως ορθώς έγινε το 2013-2014 σε ένα πολύ μεγάλο μέρος του δρόμου και δεν υπήρξε πρόβλημα μέχρι σήμερα.
Με εκτίμηση
Νικόλαος Κοντόπουλος