ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑΤΑ

Του Διαμαντή Μπασαντή Πρώτη φορά που βρέθηκα σε αεροδρόμιο ήταν για να αποχαιρετίσω έναν φίλο της εφηβείας που έφευγε για σπουδές στο Μοντρεάλ. Ήταν στο ανατολικό αεροδρόμιο. Όλα γύρω μοντέρνα και αστραφτερά. Και ο κλασικός εξώστης από όπου χαιρετάγαμε το αεροπλάνο που έφευγε. Όλα θύμιζαν ελληνική ταινία. Ήταν η εποχή του ασπρόμαυρου. Δεύτερη φορά ήταν… Continue reading Από την ασπρόμαυρη στην ψηφιακή εποχή…

Του Διαμαντή Μπασαντή   Το πρώτο σημάδι της μεγάλης παράδοσης το είδα πριν πολλά χρόνια σε ένα από τα πατρογονικά των Εμπειρίκων, που σώζωνται στην Άνδρο. Στις εντοιχισμένες μαρμάρινες πινακίδες κατασκευής και ανακατασκευής του σπιτιού στη Ρίβα υπάρχουν δύο χρονολογίες συσχετίζονταν άμεσα με δύο από τις σημαντικές στιγμές της ελληνικής ναυτικής ιστορίας κατά τον 19ο… Continue reading Ίχνη μιας μεγάλης παράδοσης

 Του ΔΙΑΜΑΝΤΗ ΜΠΑΣΑΝΤΗ Ένα ακόμα Σαββατοκύριακο στο καράβι. Μια ακόμα επιστροφή στο νησί. Το πλοίο γεμάτο γνώριμες μορφές. Όταν τον χειμώνα το νησί μένει με ένα καράβι αρχίζουν τα δύσκολα. Αλλά έχει και τα καλά του. Γιατί τα σαλόνια γίνονται μια μεγάλη τραπεζαρία του νησιού. Και όλοι γύρω γνωστοί. Οι τακτικοί και οι μόνιμοι. Όλοι… Continue reading Η Άνδρος του χειμώνα

Του Κωνσταντίνου Τριανταφυλλάκη Πρώτη Γυμνασίου. Παραμονές Χριστουγέννων  το Γυμνάσιο Αρρένων πήγε για εκκλησιασμό. Θα χοροστατούσε ο Επίσκοπος. Από πάνω, επιβλητικό,  ακοίμητος φρουρός  και μάρτυς περασμένης δόξας, υψώνονταν  το Κάστρο του Διδυμοτείχου, με τις πολεμίστρες χιονισμένες. Το πλακόστρωτο που οδηγούσε στην εκκλησία παγωμένο, με το ζόρι στεκόμασταν όρθιοι. Ο Ερυθροπόταμος, δεξιά, κυλούσε οργισμένος τα θολωμένα του… Continue reading Αξέχαστα Χριστούγεννα

Του Διαμαντή Μπασαντή “Αν μιλούσαμε Μόσχα…”! Με την φράση αυτή της βουβής απελπισίας τελειώνει η αφιερωμένη στην Άνδρο ταινία “Μικρά Αγγλία”. Αν η φράση αναφερόταν σε κάποιον άλλο τόπο ίσως αυτές οι τρεις λέξεις να ήταν απλώς μια αδικαίωτη ευχή ή ένας μισοσβησμένος αναστεναγμός. Όμως στην Άνδρο αυτή η συγκλονιστική φράση καταφέρνει και αποτυπώνει έναν τρόπο… Continue reading “Αν μιλούσαμε Μόσχα…”

Του Διαμαντή Μπασαντή Στα μέσα της δεκαετίας του 1960, παιδάκι, ανέβηκα πρώτη φορά στη Μονή Παναχράντου. Ήταν του Αγίου Παντελεήμονα. Με ξύπνησαν στις 4.00. Αγουροξυπνημένος βγήκα στο κεφαλόσκαλο του σπιτιού του θείου Πέτρου στα Λειβάδια. Κι εκεί έμεινα έκπληκτος να κοιτώ, πρώτη φορά στη ζωή μου, τον γαλαξία να απλώνει στο νυχτερινό θόλο.

Του Κωνσταντίνου Τριανταφυλλάκη   Θυμάμαι ως νεαρός μεταπτυχιακός φοιτητής στη Νέα Υόρκη είχα μια έντονη συζήτηση με τον καθηγητή που δίδασκε Macro-Economics, αν τα Οικονομικά μπορούν να οριστούν ως επιστήμη. Η δική μου άποψη (την οποία διατηρώ ακόμη και σήμερα) είναι ότι τα οικονομικά δεν είναι επιστήμη! Αιρετική άποψη, είναι αλήθεια!  

  Του Διαμαντή Μπασαντή Πέτρος Τατσόπουλος. Ο συγγραφέας που «συγκίνησε» το πανελλήνιο με τη διάσημη πλέον ατάκα του …για το ότι «π… την μισή Αθήνα»! Αφού αντιστάθηκε σε όλους τώρα «αντιστέκεται» και στον ΣΥΡΙΖΑ! Μέχρι προχτές «αντιστεκόταν» σκληρά στο μνημόνιο!  Και αναδείχθηκε σε εθνικό εκπρόσωπο κάθε εξεγερμένου μικροαστού, κάθε φουρτουνιασμένου και βολεμένου «αντιρρησία», κάθε «αγανακτισμένου»… Continue reading “Εκεί που φύτρωνε φλισκούνι και άγρια μέντα…τώρα χωριάτες παζαρεύουν τα τσιμέντα..”

  Published at 4:01PM, October 25 2013  Only private boats and a few foreign tourists make it to Andros. Kate Quill visits a place they call ‘the dream’ Don’t plan to do much while you’re at Onar. It’s not that kind of place. Time is so slow here you lose interest in checking it. There… Continue reading The island the Greeks keep secret