Πασχαλιές στην ανθισμένη γη
Του ΔΙΑΜΑΝΤΗ ΜΠΑΣΑΝΤΗ Μεγάλη Παρασκευή. Ορόσημο της ανθισμένης γης. Ανάμεσα στον Απρίλη και στη θάλασσα. Ανάμεσα στην λογοτεχνία και στην νοτισμένη γη. Ορόσημο στα όρια της ατομικής και της συλλογικής μνήμης. Ανάμεσα στη χριστιανική παράδοση και στη μυθολογία.
Σκέψεις μπροστά σε ένα θαμπό Πάσχα…
Του Διαμαντή Μπασαντή “Το κείμενο αυτό άρχισε ως μια περιδιάβαση στην Άνδρο και κατέληξε ως περιδιάβαση στην κοινωνία της Άνδρου. Άρχισε ως μια περιγραφή των ημερών και κατέληξε ως μια διαδρομή αυτογνωσίας. Άρεσε σε πολλούς. Με σταμάτησαν αρκετοί και το συζήτησαν μαζί μου. Η κουβέντα με τον Δημητρη Χ. με έπεισε να ξαναγράψω κάποια μέρη.… Continue reading Σκέψεις μπροστά σε ένα θαμπό Πάσχα…
Η Κυριακή του Ευδόκιμου
Του Διαμαντή Μπασαντή Με κάλεσε για φαγητό το Σάββατο: “Έλα να μην τρώω μόνος μου”. Του αντέτεινα πως θα πήγαινα την επομένη, Κυριακή 23/3, γιατί θα του πήγαινα και το αφιέρωμα της Real News. Η απάντηση του γελαστή: «Α! Φέρτο να δω τι γράφει ο Χατζηνικολάου. Είχε έρθει με την γυναίκα του». Την Κυριακή οι… Continue reading Η Κυριακή του Ευδόκιμου
Πόνημα περί χρέους σε ήχο πλάγιο δεύτερο…
Του ΔΙΑΜΑΝΤΗ ΜΠΑΣΑΝΤΗ Υπάρχουν χρέη και χρέη. Υπάρχουν οικονομικά χρέη. Υπάρχουν ηθικά χρέη. Αν σκεφτείς καλά η ζωή είναι γεμάτη χρέη. Αν σκεφτείς καλύτερα θα διαπιστώσεις πως ορισμένοι «μεγάλοι» και «ωραίοι» καθαρίζουν πιο εύκολα με τα χρέη… Για τα οικονομικά χρέη ασκούνται πιέσεις, εξαναγκασμοί και κυρώσεις. Για τα ηθικά χρέη μας πιέζει ο εαυτός μας.… Continue reading Πόνημα περί χρέους σε ήχο πλάγιο δεύτερο…
Ο άνθρωπος δεν έχει ηλικία, έχει ζωή…
Του Διαμαντή Μπασαντή Κανείς δεν περίμενε πως η ανάβαση στο μοναστήρι της Παναχράντου από την Λέσχη Ανάγνωσης Άνδρου θα προσέλκυε τόσους φίλους της πεζοπορίας. Υπάρχει η εντύπωση πως οι άνθρωποι που διαβάζουν δεν περπατάνε πολύ. Από ότι αποδείχθηκε αυτό δεν συμβαίνει. Τουλάχιστον στην Άνδρο. Στο πρωινό ραντεβού (9.00, Σάββάτο 22/2/2013) προσήλθαν 25 ετοιμοπόδαροι (κατά το… Continue reading Ο άνθρωπος δεν έχει ηλικία, έχει ζωή…
Από την ασπρόμαυρη στην ψηφιακή εποχή…
Του Διαμαντή Μπασαντή Πρώτη φορά που βρέθηκα σε αεροδρόμιο ήταν για να αποχαιρετίσω έναν φίλο της εφηβείας που έφευγε για σπουδές στο Μοντρεάλ. Ήταν στο ανατολικό αεροδρόμιο. Όλα γύρω μοντέρνα και αστραφτερά. Και ο κλασικός εξώστης από όπου χαιρετάγαμε το αεροπλάνο που έφευγε. Όλα θύμιζαν ελληνική ταινία. Ήταν η εποχή του ασπρόμαυρου. Δεύτερη φορά ήταν… Continue reading Από την ασπρόμαυρη στην ψηφιακή εποχή…
Ίχνη μιας μεγάλης παράδοσης
Του Διαμαντή Μπασαντή Το πρώτο σημάδι της μεγάλης παράδοσης το είδα πριν πολλά χρόνια σε ένα από τα πατρογονικά των Εμπειρίκων, που σώζωνται στην Άνδρο. Στις εντοιχισμένες μαρμάρινες πινακίδες κατασκευής και ανακατασκευής του σπιτιού στη Ρίβα υπάρχουν δύο χρονολογίες συσχετίζονταν άμεσα με δύο από τις σημαντικές στιγμές της ελληνικής ναυτικής ιστορίας κατά τον 19ο… Continue reading Ίχνη μιας μεγάλης παράδοσης
Η Άνδρος του χειμώνα
Του ΔΙΑΜΑΝΤΗ ΜΠΑΣΑΝΤΗ Ένα ακόμα Σαββατοκύριακο στο καράβι. Μια ακόμα επιστροφή στο νησί. Το πλοίο γεμάτο γνώριμες μορφές. Όταν τον χειμώνα το νησί μένει με ένα καράβι αρχίζουν τα δύσκολα. Αλλά έχει και τα καλά του. Γιατί τα σαλόνια γίνονται μια μεγάλη τραπεζαρία του νησιού. Και όλοι γύρω γνωστοί. Οι τακτικοί και οι μόνιμοι. Όλοι… Continue reading Η Άνδρος του χειμώνα
Αξέχαστα Χριστούγεννα
Του Κωνσταντίνου Τριανταφυλλάκη Πρώτη Γυμνασίου. Παραμονές Χριστουγέννων το Γυμνάσιο Αρρένων πήγε για εκκλησιασμό. Θα χοροστατούσε ο Επίσκοπος. Από πάνω, επιβλητικό, ακοίμητος φρουρός και μάρτυς περασμένης δόξας, υψώνονταν το Κάστρο του Διδυμοτείχου, με τις πολεμίστρες χιονισμένες. Το πλακόστρωτο που οδηγούσε στην εκκλησία παγωμένο, με το ζόρι στεκόμασταν όρθιοι. Ο Ερυθροπόταμος, δεξιά, κυλούσε οργισμένος τα θολωμένα του… Continue reading Αξέχαστα Χριστούγεννα
“Αν μιλούσαμε Μόσχα…”
Του Διαμαντή Μπασαντή “Αν μιλούσαμε Μόσχα…”! Με την φράση αυτή της βουβής απελπισίας τελειώνει η αφιερωμένη στην Άνδρο ταινία “Μικρά Αγγλία”. Αν η φράση αναφερόταν σε κάποιον άλλο τόπο ίσως αυτές οι τρεις λέξεις να ήταν απλώς μια αδικαίωτη ευχή ή ένας μισοσβησμένος αναστεναγμός. Όμως στην Άνδρο αυτή η συγκλονιστική φράση καταφέρνει και αποτυπώνει έναν τρόπο… Continue reading “Αν μιλούσαμε Μόσχα…”