ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑΤΑ

Του Δημήτρη Ασλάνογλου   Είχαν περάσει λίγες ώρες, που καβατζάραμε τον Κάβο-Φινιστέρο, στις ΒΔ ακτές της Ισπανίας στον Ατλαντικό. Ταξιδεύαμε τον Μπέη (Βισκαϊκός κόλπος) με πορεία, που χτυπούσε το Ούζαντ, στις ακτές της ΒΔ Γαλλίας. Εμείς χτυπούσαμε πορεία για το Ούζαντ, αλλά κι ο Μαϊστρος, χτυπούσε τη μπάντα του βαποριού μας τόσο ανελέητα, σαν να… Continue reading Coffee time

Του Διαμαντή Μπασαντή   Ένα πέρασμα. Ανάμεσα σε σκέψεις. Ένα πέρασμα στον Κάβο-Ντόρο. Ένα πέρασμα που σε βγάζει σε λιμάνια γνώριμα. Που σε βγάζει σε λιμάνια απροσδόκητα. Ένα πέρασμα τρικυμισμένο. Πάνω του η ψυχή παιχνιδίζει. Μια αναμέτρηση. Τις ώρες που η μέρα κυλά στη στεριά. Τις ώρες που η νύχτα γλιστρά στη θάλασσα. Ένα πέρασμα… Continue reading Επιστροφή

Επιμέλεια: Νίκος Γιαννής Μέτρησα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα, ότι μου υπολείπεται λιγότερος χρόνος ζωής απ’ ότι έχω ζήσει έως τώρα. Αισθάνομαι όπως αυτό το παιδάκι που κέρδισε μια σακούλα καραμέλες: τις πρώτες τις καταβρόχθισε με λαιμαργία αλλά όταν παρατήρησε ότι του απέμεναν λίγες, άρχισε να τις γεύεται με βαθιά απόλαυση.

Του Διαμαντή Μπασαντή Αργάμιση και βάλε στον πεζόδρομο του Όρμου Αν υπάρχει ένα μέρος στην Άνδρο που είναι η χαρά των παιδιών αυτό είναι το Κόρθι. Συγκεκριμένα ο Όρμος Κορθίου. Ο μικρός πεζόδρομος του φαντάζει ένας τεράστιος παιδικός διάδρομος για ποδηλατοδρομίες. Και η κατάληξη του, η πλατεία μπροστά στο σχολείο, ένας ατέλειωτος παιδότοπος. Βλέπετε οι… Continue reading Καλοκαίρι στο Κόρθι…

Του Διαμαντή Μπασαντή Άνδρος δεν είναι μόνο η Χώρα. Άνδρος είναι και το Γαύριο και το Κόρθι. Άνδρος είναι και τα ξεχασμένα χωριά που αυτές τις μέρες έχουν την τιμητική τους με τα τοπικά πανηγύρια. Γίνονται λοιπόν και αλλού εκδηλώσεις. Και θα έπρεπε να επαναλαμβάνονται μερικές και σε άλλα μέρη. Μιλώ εδώ με την εμπειρία… Continue reading Τα διαφορετικά πρόσωπα ενός νησιού…

Του καπετάν Δημήτρη Ασλάνογλου Χώρα Άνδρου Κωνσταντινούπολη – πίνακας Χ. Αθανασιάδη, έκθεση Κυδωνιέως Δεν πέρασαν πολλές μέρες από την τελευταία φορά, που είχαμε ταξιδέψει στο Βόσπορο. Όμως κάθε φορά, μοιάζει σαν νάναι πρώτη φορά. Είναι γιατί ποτέ δεν χορταίνεις, ν’ αρμενίζεις τη ματιά σου στο τρούλο της Αγιάς Σοφιάς. Και ποτέ δεν κουράζεσαι με το… Continue reading Ο Ricky, ο καθαριστής

Του Διαμαντή Μπασαντή “Με τα χρόνια καράβια, άνθρωποι και λιμάνια δένονται περίεργα…   Κάθε πλοίο έχει τη δική του προσωπικότητα. Του τη δίνουν οι άνθρωποι του. Με τα χρόνια πλοία, πληρώματα και νησιά δένονται μεταξύ τους και αποκτούν μια παράξενη οικειότητ Το τελευταίο ρεμέτζο (βίντεο)α. Και με τον καιρό νοιώθουμε πια τους ανθρώπους των καραβιών δικούς… Continue reading Το τελευταίο ρεμέτζο (βίντεο)

(α) Από το αρχείο του Εν Άνδρω. Πρώτη δημοσίευση 20/6/2014. Το τέλος του ταξιδιού Του Διαμ. Μπασαντή Η φωτογραφία δείχνει το πλοίο “Πηνελόπη Α.” να φεύγει με ρυμουλκό από το λιμάνι της Ραφήνας. Ήταν δεμένο και ξεχασμένο εννέα ολόκληρους μήνες στην άκρη του. Κάθε φορά που έφτανα εκεί και το έβλεπα με κυρίευε θλίψη. Πόσα… Continue reading “Το τέλος του ταξιδιού” και “Οι δικοί μας άνθρωποι”. Δύο κείμενα για καράβια που αγαπήσαμε…

Του Διαμαντή Μπασαντή Το Aqua Jewel αναχωρεί από το Γαύριο –      Τι μου λες εμένα για φουρτούνες στα πέλαγα; Έχουν δει φουρτούνα στο Γαύριο; Μουρμουρίζει ο καπετάν Τάσος… Κουβεντιάζω στη γέφυρα του SuperFerry ΙΙ με τον καπετάν Τάσο Τρέσσο μια παλιά τρελή περιπέτεια μας με το “Aqua” στο Γαύριο και γελάμε. Νυχτερινή πλεύση για Ραφήνα… Continue reading Πως δεν φούνταρε το πλοίο στο …Γαύριο!…