Χειμωνιάτικες διαδρομές στη Βόρεια Άνδρο
Απομεσήμερο Κυριακής στην Βόρεια Άνδρο. Λίγο πριν τον Καμπανό. Λίγο πριν το τέλος ενός νησιού που λίγοι ξέρουν τις εσχατιές του. Με τον Θόδωρο στο πιο βόρειο σημείο του χάρτη. Με τον Θόδωρο η προηγούμενη συνάντηση μας ήταν στην Αγία Μονή στο Στενό. Τότε ήταν καλοκαίρι. Τώρα είναι χειμώνας. Συναντιόμαστε στα άκρα των εποχών και…
Εγκαταλειμμένη πατρίδα…
Της Ιουλίας Ζαννάκη (Η Ιουλία Ζαννάκη περιφέρεται στα άδεια χωριά του νησιού. Στα άδεια χωριά μιας πατρίδας εγκαταλειμμένης. Μιας πατρίδας που εκπέμπει SOS, αλλα ποιος την ακούει. Οι κάτοικοι φευγάτοι, οι νέοι φευγάτοι, τα σπίτια άδεια. Οι τόποι συνάθροισης άδειοι. Σχολεία χωρίς παιδιά. Εκκλησίες χωρίς πιστούς. Πλατείες χωρίς ανθρώπους. Με αυτή την σκληρή εμπειρία…
Βερολίνο 1989 ή οι μέρες που νομίζαμε πως δεν θα τέλειωναν ποτέ...
Γκρεμίζοντας το τείχος στην Φρίντριχ Στράσε – 1990 Ήταν σαν σήμερα: 9 Νοεμβρίου 1989. Έχουν πια περάσει 30 ολόκληρα χρόνια από εκείνη τη βραδιά όταν έκπληκτοι μπροστά στις τηλεοράσεις ακούγαμε πως “άνοιξε το τείχος” και δεκάδες χιλιάδες ανατολικογερμανοί πέρασαν εκείνη τη νύχτα από το Ανατολικό στο Δυτικό Βερολίνο. Τριάντα ολόκληρα χρόνια. Μια ολόκληρη γενιά.…
Ο ποταμός που αγαπήσαμε, ο ποταμός που περιφρονήσαμε...
Της Ιουλίας Ζαννάκη-Λιάλιου (Η λογοτέχνης-συνεργάτης μας Ιουλία Ζαννάκη-Λιάλιου βλέποντας την μεγάλη καταστροφή που συνέβη από τα αφρισμένα ποτάμια στις Στενιές και στα Άχλα έγραψε ένα εξαιρετικό χρονογράφημα για τον ποταμό που αγαπήσαμε, αλλά και τον ποταμό που περιφρονήσαμε και μας εκδικήθηκε – Εν Άνδρω) Βούκινο βραχνό, ο ήχος των νερών, φωλιάζει για λίγο στων βράχων…
Ρωτάτε γιατί... χανόμαστε!…
Πολλοί γάμοι, πολλά βαφτίσια, πολλά ερωτήματα, πολλές αναζητήσεις στην Άνδρο. Και δεν είναι μόνο οι γνωστοί και μη εξαιρετέοι Ανδριώτες. Είναι και οι ολοένα περισσότεροι εκτός Άνδρου, που γκουγκλάρουν και τους πετάγεται πρώτο-πρώτο το «Εν Άνδρω», λόγω των χιλιάδων καθημερινών επισκεπτών του. Και αρχίζουν να στέλνουν mail και να παίρνουν τηλέφωνα… Είναι εντυπωσιακό το…