ΑΝΔΡΟΣ: ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ ΚΟΡΘΙΟΥ 2026
Για μια ακόμα χρονιά το Κόρθι μάζεψε τον κόσμο από όλη την Άνδρο σε ένα καρναβάλι που κυριαρχεί στο νησί. Ήταν όλοι εκεί από Κόρθι, Μπατσί και Γαύριο. Το ότι δημιουργήθηκε το αδιαχώρητο και το αχώρητο είναι γεγονός. Υπήρχε μια διαδρομή του μικρού πεζόδρομου που ήταν αδύνατο να την διαβεί άνθρωπος. Το ότι κατάφεραν και πέρασαν τα άρματα ήταν άθλος, αλλά χρειάστηκαν και κάπου μιάμιση ώρα για 400-500 μέτρα. Δεν το λες και ρεκόρ. Ή, μάλλον το λες ρεκόρ ακινησίας…
Ήταν – λοιπόν – όλοι εκεί. Μέχρι που έφτασε ο εκ Κορθίου Χρήστος να πει “ρε παιδιά δεν γνωρίζω κανέναν εδώ”. Και του απαντά δίπλα του ο εκ Μπατσίου Κυριάκος “γιατί είναι όλοι από το Μπατσί εδώ που είσαι”. Ευτυχώς εμείς γνωρίσαμε τον Βασίλη από το Γαύριο, που μάς χαιρέταγε ενθουσιασμένος πίσω από την κονσόλα της παρέλασης…
Είναι αλήθεια πως η εκτός των τειχών του Κάστρου (του Μαρίνου Δάνδολου) ήταν όλη εκεί. Και παρέλασε ή μάλλον ακινητούσε προσποιούμενη πως παρέλαυνε Κι αυτό φάνηκε στο χειροκρότημα του τέλους που δεν υπήρχε τραπέζι ούτε για δείγμα για να κάτσουν οι μη προβλεπτικοί που δεν είχαν κλείσει από νωρίς. Βρεθήκαμε με μη προβλεπτικούς, αλλά ιδιαίτερα γνωστούς στα μέρη και τα καταφέραμε να βρούμε σε μια γωνιά στο ΡΕΦΕΝΕ για μιάμιση ώρα!!! Μετά ήταν κλεισμένη και η γωνιά. Πανωλεθρίαμβος αφού βρήκαμε κι ακουμπήσαμε κάπου…
Να σημειώσουμε (α) πως το κρύο αφόρητο. Ο Χρήστος τα έπαιξε, η Σοφία (δεν την γνωρίσαμε έτσι κουκουλωμένη που ήταν) έφυγε άρον-άρον μετά την παρέλαση, (β) ο κρύος θαλασσινός αέρας ξύριζε. Ευτυχώς που η παρέλαση έγινε στον μικρό πεζόδρομο που έκοβε. Πάντως στις διασταυρώσεις προς την θάλασσα δεν μπορούσες να σταθείς. Σιβηρία παιδιά…
Κάποτε τέλειωσε η παρέλαση. Τελειώσαμε κι εμείς από το μάταιο περπάτημα σε όλα τα κέντρα και απόκεντρα του Κορθίου που δεν είχαν ούτε καρέκλα, όχι τραπέζι. Ευτυχώς βρεθήκαμε ρεφενέ σε μια γωνιά του ΡΕΦΕΝΕ όπως προείπαμε…
Μείναμε στο Κόρθι μέχρι τις 10:30 νυχτερινή. Τόσο ήταν ο χρόνος του τραπεζιού που βρήκαμε. Και καλώς γιατί είχαμε δρόμο επιστροφής εμείς οι κατοικούντες και παρεπιδημούντες αλλαχού. Και πάμε να φύγουμε και πέσαμε σε ένα συμπαγές νεανικό μπλόκο 200 μέτρων τουλάχιστον. Εκατοντάδες νεαροί και νεαρές – κυριολεκτικά σαν σαρδέλες – διασκέδαζαν πίνοντας και ακούγοντας μουσική στο διαπασών.
Κάναμε κάπου 10-15 λεπτά να τους διασχίσουμε. Όταν βγήκαμε από το μπλόκο είχαμε χαθεί. Ούτε που καληνυχτιστήκαμε γιατί στο μεν μπλόκο ήταν ασφυκτικά και μετά το μπλόκο ήταν σιβηρικός ο καιρός και τρέχαμε. Φτάσαμε στο αυτοκίνητο κάπου μισό χιλιόμετρο εκτός Όρμου. Το καβαλήσαμε και δρόμο. Μετρήσαμε δύο αυτοκίνητα που επιστρέφαμε στην Χώρα, που ακόμα διασκέδαζε στο παραλιακό μπαρ του Swell στο Νειμποριό…
“ΕΝ ΑΝΔΡΩ”