ΜΑΡΤΗΣ ΓΔΑΡΤΗΣ, αλλά ακόμα το νερό δυσεύρετο…
Ρωτάνε πολλοί φίλοι της Άνδρου (που έρχονται τις ωραίες μέρες κι απέχουνε τις δύσκολες) “τι καιρό κάνει”; Μάρτης με βροχές αρκετές, απαντάμε. Μάρτης με λίγο κόσμο όπως ήταν όλη την περσινή χρονιά (εκτός της σεζόν) και όπως ήταν εφέτος όλος ο χειμώνας. Κρύος, βροχερός, μοναχικός. Οι ίδιοι νοιώθουν ικανοποίηση λέγοντας πως “τουλάχιστον θα έχουμε νερό το καλοκαίρι¨. Τα λένε αυτά ενώ αγνοούν τα βασικά…
Τι να πει κανείς γι’ αυτές τις δοξασίες; Τίποτα να μην πει κανείς για τις δύο παραπάνω υπερβολές και απιθανότητες. Ας ρωτήσει όποιος θέλει την υδρολογική υπηρεσία Κυκλάδων. Ή, ας διαβάσει τι είπε στο Πρώτο Θέμα η καθηγήτρια-υδρολόγος Ελισσάβετ Φελώνη που εξήγησε: “μια «υγρή» χρονιά δεν πρέπει να οδηγήσει τις αρμόδιες αρχές και την κοινωνία σε εφησυχασμό. Οι ξηρασίες- έχουν την τάση να ομαδοποιούνται χρονικά. Στην παρατεταμένη ξηρασία όπως εκείνη του 1988-1994, όταν είχαμε ενδιάμεσα μια “καλή” υδρολογική χρονιά (1990-91), αυτή δεν απέτρεψε την λειψυδρία για άλλα δύο έτη».
Δεν ρωτάνε τους ειδικούς. Ρωτάνε τους διπλανούς! Ή, και κάποιους παλαιούς! Κι από λόγια των διπλανών και των παλαιών καταλήγουν σε δύο δοξασίες. Η πρώτη: “όλα τα νερά του νησιού επικοινωνούν υπογείως!!!” Μάλιστα. Υπονοούν πως η Άνδρος απο κάτω είναι μια απέραντη υπόγεια λίμνη!!! Η δεύτερη: “τα νερά των πηγών της Άνδρου έρχονται από την Εύβοια!!! Περνάνε υπογείως τον Κάβο Ντόρο!!!” Μάλιστα. Υπονοούν ή εννοούν πως υπάρχει ένα υπόγειο ποτάμι που περνά υπογείως 500 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας!!!
Ειδικότερα, για τα νησιά η υδρολόγος-καθηγήτρια εξηγεί πως: “στα περισσότερα νησιά μας μπορεί να βλέπουμε κατά καιρούς έντονα καιρικά φαινόμενα και ισχυρές βροχοπτώσεις, όμως σε επίπεδο μήνα, το συνολικό ύψος βροχής παραμένει υποτετραπλάσιο ή και ακόμα μικρότερο σε σχέση με την ηπειρωτική Ελλάδα. Στα νησιά η υδρολογική ξηρασία εκδηλώνεται πολύ πιο έντονα κι αυτό συμβαίνει λόγω των μικρών λεκανών απορροής και της περιορισμένης δυνατότητας αποθήκευσης στους υπόγειους υδροφορείς…
Γι’ αυτό τα νησιά, συνεχίζει η καθηγήτρια “συχνά υποφέρουν από υπεράντληση, η οποία με τη σειρά της εντείνει το φαινόμενο της υφαλμύρισης. Η γεωμορφολογία των νησιών, με τις μικρές λεκάνες και την άμεση γειτνίαση με την ακτογραμμή, καθιστά το βρόχινο νερό έναν συμπληρωματικό μόνο πόρο. Γι’ αυτό, παρατηρούμε πλέον μια τάση απεξάρτησης τους μέσω των μονάδων αφαλάτωσης.”
Αυτά τα ολίγα και ειδικά για τις βροχές των ημερών και της εφετινής χρονιάς, για τους μικρούς υπόγειους υδροφόρους ορίζοντες των νησιών και της Ανδρου, για την υφαλμύρωση των νερών και την αφαλάτωση…
“ΕΝ ΑΝΔΡΩ”