Χριστούγεννα στο λιμάνι
Του Διαμαντή Μπασαντή Απομεσήμερο Χριστουγέννων και ο δρόμος με φέρνει στο έρημο λιμάνι της Ραφήνας. Βλέπω το μοναχικό Superferry και ο νους ταξιδεύει χρόνια πίσω κι ο στίχος ενός τραγουδιοιύ έρχεται στο νου: “Χρόνια βλέπω στο λιμάνι πλοία που σαλπάρουνε. Κι όπως τα κοιτάζω λέω: Θέ μου ας με παρουνε…”. Ήταν ένα παλιό λαϊκό τραγούδι… Continue reading Χριστούγεννα στο λιμάνι
17/11/2018: Νυχτερινό ρεμέτζο
Του Διαμαντή Μπασαντή Σαββατόβραδο στην Ραφήνα. Το Superferry επιστρέφει. Το βλέπεις και νοιώθεις την επιθυμία να το περιμένεις. Μα το δεις να δένει. Και μαζί του να δένει και κάτι από την Άνδρο στη Ραφήνα. Ίσως γιατί τα πλοία της γραμμής μεταφέρουν καθημερινά και κάτι από την ψυχή των νησιών που πέρασαν στα λιμάνια που… Continue reading 17/11/2018: Νυχτερινό ρεμέτζο
«Εδώ στην ξένη χώρα…»: Ανταπόκριση από την Στουτγάρδη για την Άνδρο …
Σαν τις παλιές καρτ-ποστάλ η φωτογραφία με τα αεροπλάνα στην πίστα και στον ουρανό από το αεροδρόμιο της Στουτγάρδης (φωτ. Γ. Μουστάκας) Την πρώτη φορά βρήκα δύο πρωινές φωτογραφίες από το αεροδρόμιο της Στουτγάρδης στα εισερχόμενα του Εν Άνδρω. Κι ένα σημείωμα: «από την Στουτγάρδη με την σκέψη μου στην Άνδρο». Ήταν μια μικρή έκπληξη.… Continue reading «Εδώ στην ξένη χώρα…»: Ανταπόκριση από την Στουτγάρδη για την Άνδρο …
Η Ελισάβετ… του Νειμποριού!
Φθινοπωρινό πρωινό. Προσκεκλημένοι σε βαφτίσια. Δεν συνηθίζουμε να κάνουμε θέμα – παρά μόνο όταν υπάρχει λόγος – κοινωνικά θέματα. Όμως ως Έλληνες κάνουμε και τις εξαιρέσεις μας. Στην Ελλάδα ως γνωστόν πρώτα φτιάχνουμε τις εξαιρέσεις και μετά τους κανόνες! Εμείς αποδεχτήκαμε τους κανόνες. Και μετά κάναμε και μερικές εξαιρέσεις! Μια εξαίρεση είναι και τα βαφτίσια… Continue reading Η Ελισάβετ… του Νειμποριού!
Με τον “Ζορμπά” στα βουνά της Άνδρου…
Πέρασε κι έφυγε ξώφαλτσα από την Άνδρο ο μεσογειακός κυκλώνας “Ζορμπάς”. Μάς έπιασε στις άκρες του: βροχή κι ομίχλη. Έπιασε ο αέρας επιλεκτικά τα πελάγη και ξανασταμάτησε τα καράβια. Και μας δυσκόλεψε την ζωή. Δυσκόλεψε τους επισκέπτες. Δυσκόλεψε τους επαγγελματίες. Τους αγωνιζόμενους. Όμως όσοι είμαστε στο νησί μας οι άκρες του μεσογειακού κυκλώνα μας έδωσαν… Continue reading Με τον “Ζορμπά” στα βουνά της Άνδρου…
Ο τυφώνας, ο κυκλώνας κι η Ραφήνα: ένα λιμάνι ορθάνοιχτο σ’ όλους τους καιρούς
Έφτασα στο λιμάνι 7:40. Περίμενα να βρω δύο πλοία, το Andros θα έπρεπε να είχε φύγει. Βρήκα τρία στριμωγμένα το ένα δίπλα στο άλλο. Στη γέφυρα έμαθα τα καθέκαστα: τα δύο πρώτα (Αικατερίνη & Andros) είχαν δέσει δίπλα-δίπλα για να αντέξουν τον διήμερο τυφώνα Ξενοφώντα που έσπασε στον Κάβο Ντόρο τα ρεκόρ. Το Superferry είχε… Continue reading Ο τυφώνας, ο κυκλώνας κι η Ραφήνα: ένα λιμάνι ορθάνοιχτο σ’ όλους τους καιρούς
Ο Παρθενώνας της Πελοποννήσου ή “…τι γύρευες στη Λάρισα εσύ ένας Υδραίος;”…
Ένα ξαφνικό ταξίδι στον χώρο και στον χρόνο. Στον Επικούρειο Απόλλωνα. Τον Παρθενώνα της Πελοποννήσου που οι μετόπες και τα αετώματα του είχαν την ίδια τύχη με του Παρθενώνα της Ακρόπολης των Αθηνών. Βρίσκονται κι αυτά στο Βρετανικό Μουσειο! Και μια απροσμενη διαδρομή σε μέρη ιστορικά και έρημα! Σε άδειες κωμοπόλεις που η ιστορία δεν… Continue reading Ο Παρθενώνας της Πελοποννήσου ή “…τι γύρευες στη Λάρισα εσύ ένας Υδραίος;”…
Οι 12 μήνες του φθινοπώρου…
Κάθε τόπος έχει το δικό του φθινόπωρο. Έχει τα δικά του χρώματα. Τα δικά του αρώματα. Τις δικές του διαδρομές κάτω από τον ήλιο. Στην Άνδρο όλα παίρνουν το χρώμα του ανατολή ή της δύσης. Στην Χώρα είναι πρωινό που δίνει χρώμα στην μέρα. Στο Μπατσί και στο Γαύριο είναι το απόβραδο. Είναι ο ήλιος… Continue reading Οι 12 μήνες του φθινοπώρου…
Από την Άνδρο στην… Καλαμάτα! Το ταξίδι συνεχίζεται…
Το πρώτο τηλεφώνημα έγινε Ιούλιο. Ήταν από Καλαμάτα. Ο ευγενικός κύριος συστήθηκε, εξήγησε από που βρήκε το τηλέφωνο μου και με προσκάλεσε να πάω Καλαμάτα να παρουσιάσω το βιβλίο “Η Ποίηση στο Ελληνικό Τραγούδι”. Ήταν τόσο ενθουσιώδης που με έπεισε. Όμως ζήτησα να πάω Σεπτέμβριο. Το δεύτερο τηλεφώνημα ήταν λίγες μέρες αργότερα από έναν άλλο… Continue reading Από την Άνδρο στην… Καλαμάτα! Το ταξίδι συνεχίζεται…
Για την γιορτή του παππού Ευδόκιμου…
Του Διαμαντή Μπασαντή Παρά την πρόσκληση δεν παραβρέθηκα εφέτος στην γιορτή του γέροντα Ευδόκιμου. Χρόνια παρών. Εφέτος όμως απών. Όταν άρχισε να φτάνει ηλεκτρονικά μια εξαιρετική φωτογραφία κι ένα πολύ ωραίο βίντεο από το μοναστήρι ένοιωσα λύπη που απουσίαζα. Όμως καθώς την κοίταγα διαπίστωσα πως είχα την άνεση να σκεφτώ πράγματα που μερικές φορές σου δίνει… Continue reading Για την γιορτή του παππού Ευδόκιμου…