Τα επαγγέλματα: βλέποντας με χ...
      Στις μέρες μας,  κυρίαρχα θέματα συζητήσεων ή και σκέψεων είναι τα του Covid-19. Πόσα και που νέα κρούσματα, πότε θα είναι η σειkρά σου να κάνεις το εμβόλιο, πως να αποδελτιώσεις και να αφομοιώσεις τις νέες  αποφάσεις  για τους νέους περιορισμούς...
Το "ιπτάμενο" τραπέζι της Παλα...
 Γράφει ο Ι.Π. - Άλκης         Ήταν μια καθαρά Ανδριώτικη ημέρα. Ο ουρανός πεντακάθαρος, όλοι οι φίλοι ξέγνοιαστοι, αλλά  ο ‘’φίλος΄’’ μας θυμήθηκε.  Είχε έρθει αγριωπός, σταθερός και βαρβάτος. Ήταν ο βοριάς. Μερικοί  στα βόρια τους αρέσει γιατί όταν στο Μπατσί και τον Φελλό έχει υγρασία και βαριά ατμόσφαιρα, εκεί – χάρη στον βοριά – η ατμόσφαιρα  είναι ξερή, αναζωογονητική. Το πρόγραμμα έλεγε "εκπαιδευτική" εκδρομή στη χώρα  σε συνδυασμό με την αγορά ενός  λευκού πλαστικού τραπεζιού για 6 άτομα.
Σε ένα παγκάκι στο Μπατσί…...
Γράφει ο Ι.Π. - Άλκης    Σήμερα είναι μια διαφορετική ημέρα. Προσπαθώ ακόμη να χωνέψω τις αλλαγές που θα έχουμε από αύριο, μετά τις εξαγγελίες του Πρωθυπουργού. Πρώτη μου δουλειά, μετά το καφεδάκι μου, να κάνω μια μεγάλη βόλτα μέχρι το Ηρώων και συνεχίζοντας στην ανηφόρα και με την στροφή δεξιά και μετά αριστερά, μέχρι την μικρή αμμουδιά μπροστά από  το εστιατόριο με τις μουριές και επιστροφή. Μετά επίσκεψη στον  φούρνο για μια τυρόπιτα και ένα μπουκάλι σοκολάτα.    Τα πάντα κλειστά στο Μπατσί.  Όλα τα παγκάκια δικά μου. Διάλεξα το πιο απόμακρο δίπλα στις σημαίες. Και τώρα περιμένω να έρθουν οι εφημερίδες. Έχει ένα ελαφρύ νοτιαδάκι και γενικά ο καιρός είναι ευχάριστος. Χαλάρωσα τόσο που θα με  έπαιρνε και ο ύπνος.       Ξαφνικά βλέπω μια  κίνηση από τα αριστερά  μου. Από τα σκαλάκια κατέβαινε ένας άνθρωπος και ερχόταν προς εμένα. Ήταν ένας κύριος σοβαρός, με  άσπρα παπούτσια,  μπεζ παντελόνι με ‘’κόψη’’, σοκολατί πουκάμισο, άσπρο άνορακ και ένα καπέλο τζόκεϋ. Περπατούσε αργά απολαμβάνοντας την ηρεμία που έβγαινε από το περιβάλλον. Με πλησίασε , και ευγενικά με ρώτησε αν μπορεί να κάτσει στο παγκάκι ‘’μου’’.  Απόρησα γιατί όλα ήταν ελεύθερα και διάλεξε το δικό ‘’μου’’. Του απάντησα ‘’βεβαίως’’.  Κατάλαβα ότι ο άνθρωπος είχε όρεξη για κουβέντα, και δεν έπεσα έξω.        Ήταν παλιός Ανδριώτης που παίρνοντας την σύνταξή του γύρισε στο νησί του, όμως ολόκληρος ήταν μια σκέτη απορία. Πολλά πράγματα δεν μπορούσε να τα χωνέψει.  Άρχισε με τον COVID-19 και τις παραλλαγές του. Είχε κάνει την πρώτη δόση του εμβολίου στην Χώρα και ήταν μια χαρά. Επειδή είχε εγγραφεί στην άυλη συνταγογράφιση, όπως μου έλεγε, του ερχόταν συνεχώς μηνύματα για υπενθύμιση τις ημέρας και ώρας του εμβολιασμού του. Με το  που έκανε το εμβόλιο, άρχισαν τα μηνύματα υπενθύμισης για την 2η δόση!!.  Θαύμασε τον προγραμματισμό της όλης διαδικασίας, και είχε δίκαιο. Μετά καταπιάστηκε με τα δημοτικά προβλήματα!!       Δεν μπορούσε να καταλάβει την στάση μερικών ατόμων που για όλα τα θέματα είχαν αρνητική στάση, πριν καλά καλά σκεφθούν και συζητήσουν την ουσία τους.  Σε όλα άρνηση, χωρίς δημιουργικές  βελτιωτικές προτάσεις.  Ήταν διαβασμένος  για όλα τα θέματα. Δεν μπορούσε να καταλάβει γιατί όταν ένας κάνει μια προσφορά, θα πρέπει να την πολεμάμε.       Μου ανέφερε την περίπτωση του δρόμου για τον Πισολιμιώνα, που μια Γαλλίδα κάτοικος εκεί ανέλαβε όλη την δαπάνη να ασφαλτοστρωθεί ο δρόμος από κάτω Φελλό μέχρι την παραλία του Πισολιμιώνα. Κάποιοι έφεραν προσκόμματα και καθυστερούν την υλοποίηση της προσφοράς. Το και χειρότερο όμως  που τον θλίβει είναι η στείρα αρνητική στάση για το θέμα της  συμμετοχής της Άνδρου στον Αναπτυξιακό Οργανισμό, που είναι το όχημα για την αλματώδη ανάπτυξή της. Μου έφερε ένα σορό άλλα παραδείγματα.       Στο αναμεταξύ είχε σηκωθεί και είχε πετάξει το σακουλάκι που είχε τη τυρόπιτα και το μπουκάλι με το γάλα  στο καλαθάκι για τα σκουπίδια, που ήταν σε μια κολόνα αριστερά μας. Συνέχισε με την κρίση που έχουν όλα τα μαγαζιά της παραλίας, που ορισμένα καλά έκλεισαν δια παντός, κλπ.       Σε μια στιγμή συνειδητοποίησα ότι σταμάτησε να μιλά. Γύρισα να τον δω. Δεν ήταν δίπλα μου. Σηκώθηκα και γύρισα τριγύρω. Στην έρημη παραλία δεν φαινότανε πουθενά. Ανησύχησα. Κοίταξα στο καλαθάκι των άχρηστων που ήταν στην κολόνα. Δεν είχε τίποτε μέσα….  Και τότε κατάλαβα τι είχε συμβεί.  Από την απόλυτη γαλήνη και ηρεμία, με είχε πάρει ο ύπνος και όλα τα άλλα ήταν ένα ωραίο ‘’ενημερωτικό’’ όνειρο … 10/2/2021
Στο κατώφλι του γήρατος ή περι...
Γράφει ο Ι.Π. - Άλκης (Άλλη μια αλληγορική ιστορία του Ι.Π. - Άλκη. Μετά τις νεανικές αναφορές και μια για την τρίτη ηλικία. Μιας και αυτή η εποχή της πανδημίας αναφέρεται λόγω εμβολιασμών σε αυτή την ξεχωριστή ηλικία που κατάφερε κι επιβίωσε επί μακρόν κι είναι εδώ για να τα καταφέρει να πάει μακρύτερα. Όμως το ερώτημα είναι: με τι όρους θα πάει μακρύτερα; Πάνω σε αυτό αναφέρεται η παρακάτω ιστοριούλα που έχει ως αναφορά μια Άνδρο της τρίτης ηλικίας και ένα νησί πιο κοσμοπολίτικο, που οι κάτοικοι του στοχάζονται τη ζωή με τρόπο πιο οικουμενικό και συνάμα πιο προσωπικό. Τώρα με τον χιονιά στην εξώθυρα σας μια καλή ιστορία για μοντέρνες γιαγιάδες βοηθά την μέρα σας. Χαρείτε την - ΕΝ ΑΝΔΡΩ)
 Μια εκ βαθέων εξομολόγηση σε ...
Γράφει ο Ι.Π. - Άλκης   Όταν ήταν παιδί/ είχε βγει στην αυλή/ με την τάξη μαζί...  (Υπάρχει κάποια "γνωστή άγνωστη" που διαβάζει το Εν Άνδρω με ιεραποστολική αφοσίωση αναζητώντας ή εφευρίσκοντας κάποιο τονικό λάθος ή κάποια γραμματική αστοχία ανάμεσα στα δεκάδες κείμενα κάθε εβδομάδας. Και σε εργολαβική βάση στέλνει προσωπικά και επιθετικά σημειώματα μιλώντας για... αγραμμάτους! Αδυνατούμε να παρακολουθήσουμε το είδος του μαζοχισμού: να αγωνίζεσαι για εβδομάδες να βρεις ένα τονικό, γραμματικό ή άλλο λάθος ανάμεσα σε δεκάδες κείμενα! Μόνο και μόνο να την βγεις σε κάποιον! Αυτό σκεφτήκαμε - γελώντας - όταν διαβάσαμε το υπέροχα αυτοσαρκαστικό ποίημα/πόνημα του συνεργάτη μας Ι.Π. - Άλκη και για την γνωστή κυρία που την... βασανίζει από μικρός.... - ΕΝ ΑΝΔΡΩ)
Το παπουτσωμένο κατσικάκι!!!...
Γράφει ο Ι.Π. - Άλκης          Στην παρέα μας, όταν καθόμασταν στην παραλία του Φελλού κάτω από την σκιά των αρμυρικίων, που απλώνονταν στην δεξιά πλευρά της αμμουδιάς, μετά το μπάνιο,  βάζαμε ένα θέμα, διαφορετικό κάθε μέρα, για να περάσει η ώρα ευχάριστα. Εκείνη την ημέρα θέμα είχαμε τις φωνές των ζώων.  Είχαμε τρείς απόψεις. Την γνωστή, την Ανδριώτικη και την εγγλέζικη. Μπε, Μπεέέ  ,  Well, Bien, Gut, Bene, Hene . . . .  Έπεφτε πολύ γέλιο.
Επτά καρτ-ποστάλ... του Φλεβάρ...
ΚΑΡΤ - ΠΟΣΤΑΛ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΠΡΩΤΟ ΣΤΑΣΙΜΟ: 'Έχουμε γράψει και ξαναγράψει και ξαναγράψει για τις ατέλειωτες ανατολές του Αιγαίου. Εκρηκτικές, εκκωφαντικές, πολύχρωμες, βαθυκόκκινες και βαθύκίτρινες. Ένας ουρανός ιδιαίτερος με τα έντονα και σκουρόχρωμα χρώματα του χειμώνα. Και μια θάλασσα μαβιά έτσι όπως δεν θα την ζωγράφιζε κανένας νατουραλιστής ζωγράφος. Ανατολή χειμωνιάτικη στην Άνδρο. Αν και το χειμωνιάτικη είναι σχήμα λόγου, καθώς Φλεβάρης μοιάζει να έχει "φλεβίσει" από τις πρώτες μέρες και η άνοιξη να είναι εδώ. Είναι όμως έτσι; Τι σημαίνει αυτή η παράξενη και αφύσικη παρατεταμένη καλοκαιρία; Τι άραγε να σημαίνουν αυτές οι ήσυχες κι ανοιξιάτικες μέρες αυτού του εκτός εποχής χειμώνα;
Της Υπαπαντής…...
Γράφει ο Ι.Π. – Άλκης         Σήμερα 2 Φεβρουαρίου γιορτάζει το εκκλησάκι της Υπαπαντής που βρίσκεται στον Κάτω Φελλό. Με το εκκλησάκι αυτό έχω ιδιαίτερους δεσμούς γιατί και εγώ γιορτάζω, έχω τα γενέθλιά μου !! Από τότε που ήρθα στην Άνδρο, σχεδόν κάθε χρονιά τέτοια μέρα, οποιονδήποτε καιρό να κάνει έρχομαι και παρακολουθώ την μοναδική λειτουργία.
ΣΕΝΑΡΙΟ ΑΚΡΑΙΩΝ ΦΑΙΝΟΜΕΝΩΝ ή ο...
Γράφει ο Ι.Π.- Άλκης   (Κατά καιρούς διαβάζοντας για ακραία καιρικά φαινόμενα που μπορεί να επιφέρει η κλιματική αλλαγή σκέφτομαι την άνοδο της στάθμης των θαλασσών που «προβλέπουν» κάποια σενάρια ειδικών. Κοιτώ την πανέμορφη παραθαλάσσια Χώρα της Άνδρου και σκέφτομαι τι καταστροφές θα επιφέρει μια άνοδος της στάθμης κατά 7 μέτρα όπως λένε. Θα χαθεί ο Νειμποριός, θα «πνιγεί» το υπέροχο ακρωτήρι που πάνω του είναι χτισμένη. Σκέφτομαι το Γαύριο και το Μπατσί, που θα χαθούν… και σταματά ο νους! Μετά κοιτώ την υπέροχη κοσμική ανατολή στο Κεντρικό Αιγαίο και την μαγευτική δύση στον Κάβο Ντόρο και όλα γυρίζουν στη θέση τους. Ξαφνικά στις 21/1 ο Άλκης έστειλε ένα διήγημα επιστημονικής φαντασίας, που άπτεται φόβων πολλών ειδικών που μιλούν για ακραία φυσικά φαινόμενα και την κλιματική αλλαγή. Ή, για κάποιους που λένε για τις μεγάλες τεκτονικές ανακατατάξεις, μετά από εκρήξεις ηφαιστείων ή σεισμών. Όπως συνέβη στην μεγάλη έκρηξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης το 1500 π.Χ. Το σενάριο που έστειλε μιλούσε για έναν τρομερό σεισμό 8,7 ρίχτερ στο Κεντρικό Αιγαίο, που θα άλλαζε την Άνδρο όπως την ξέρουμε και την ζούμε κι όπως την αγαπάμε. Εντάξει σενάριο είναι. Αλλά σκεφτείτε για μια στιγμή τον κόσμο και το νησί που ζούμε και τον κόσμο και το νησί μας μετά από μια τρομερή καταστροφή. Και νοιώστε ανακουφισμένοι που είμαστε στο πεδίο των σεναρίων κι όχι μέσα σε μια καταστροφή. Δείτε μετά το ξημέρωμα στο Αιγαίο και τη δύση στον Κάβο Ντόρο σαν από την αρχή και νοιώστε ευλογημένοι που ζείτε σε αυτόν τον μαγικό τόπο έστω με πολλές δυσκολίες στην εποχή της πανδημίας, που κανείς δεν περίμενε όμως ήρθε και μας κύκλωσε από παντού – ΕΝ ΑΝΔΡΩ) Διήγημα επιστημονικής φαντασίας - Χρονολογία 21/1/2042 Όταν άνοιξα τα μάτια τάβλεπα όλα θαμπά. Μια παράξενη μυρωδιά γέμιζε το περιβάλλον και ακαθόριστοι θόρυβοι και ομιλίες έφταναν στ' αυτιά μου. Προσπάθησα να ανασηκωθώ αλλά οι δυνάμεις μου δεν με βοηθούσαν. Κάποια στιγμή άκουσα μια φωνή να φωνάζει   «หมอตื่นแล้ว», που εκ των υστέρων έμαθα ότι σημαίνει «γιατρέ ξύπνησε» στα Ταιλαινδέζικα. Άκουσα τρεχάματα και με πλησίασε ένας νεαρός  γιατρός  ανακουφισμένος και είπε: «Επιτέλους! Έκανες 2 χρόνια και 3 μήνες να συνέλθεις»!! Από κουβέντα σε κουβέντα έμαθα τι είχε συμβεί. Πρώτα από όλα ο γιατρός όταν ήταν φοιτητής πριν από 11 χρόνια είχε έρθει στην Ελλάδα διακοπές για 2 μήνες, γι’ αυτό και μιλούσε Ελληνικά καλούτσικα. Πριν από 27 μήνες είχε γίνει στο Αιγαίο ένας μεγάλος σεισμός  με ένταση  8,7 ρίχτερ, με τεράστιο τσουνάμι, που άλλαξε την φυσιογνωμία της περιοχής. Έπληξε κυρίως τις Κυκλάδες και λιγότερο, αλλά σημαντικά και την Αττική.  Ήρθε βοήθεια από όλες τις χώρες του Κόσμου. Εμένα με περιμάζεψε ένα Ταιλανδέζικο απόσπασμα του αεροπλανοφόρου  Chakri Naruebet, που είχε μετατραπεί σε Νοσοκομείο. Ύστερα από 45 μέρες από την στιγμή που συνήλθα, ο γιατρός μου επέτρεψε  να επισκεφθώ την Άνδρο.  Με ένα 2θέσιο ελικόπτερο έκανα κατ’ αρχή μια βόλτα πάνω από το νησί. Δεν ήταν η δικιά μου  Άνδρος… Ο κάμπος του Γαυρίου  είχε μετατραπεί σε ένα λασπότοπο, διότι το τσουνάμι έφτασε μέχρι το Πάνω Γαύριο. Η παραλία είχε υποχωρήσει 800 μέτρα. Έτσι το Νέο Γαύριο χτίστηκε γύρω από την Εκκλησία  της Αγίας Σοφίας και πάνω από το Κουμάρι. Στον Φελλό τα πράγματα πήραν άλλη τροπή. Το τσουνάμι ήταν μικρότερο διότι ήταν από την αντίθετη μεριά.  Όμως  όλη η Υδρούσα «βούλιαξε» 44 μέτρα και έτσι η θάλασσα  κάλυψε τον κάμπο του Φελλού και  εισχώρησε στον Κάτω Φελλό. Με την νέα  τάξη των πραγμάτων, ο Πάνω  Φελλός  έγινε… παραθαλάσσιος! Από τη αυλή της γκρεμισμένης Ευαγγελίστριας ψάρευαν και οι ψαροντουφεκάδες βουτούσαν για να δουν από κοντά το εκκλησάκι της Υπαπαντής. Από ότι έμαθα από τα σπίτια του Πάνω Φελλού διασώθηκαν μόνο 2-3. Ένα από αυτά ήταν της κυρά-Μαρίας, που ευτυχώς δεν πρόλαβε να κατεβάσει τις αγελάδες της στον κάμπο, και έτσι τις έσωσε. Ο Κόσης έφτιαξε απ’ αρχής - με τα  προκομένα παιδιά του - μια νέα ολοκληρωμένη επιχείρηση.  Εκτός από την γνωστή Ταβέρνα, που τώρα εκτός από κρεατικά προσέφερε και ψάρια, δίπλα έκανε μια ωραία πλαζ μεταφέροντας άμμο, έβαλε ομπρέλες και  μια σειρά από bungalows  με το όνομα «Υπαπαντή». Όταν ρώτησα για κάτι παράξενο στην περιοχή, μου είπαν ότι στην Λειβάδιζα, στην αριστερή πλαγιά της κοιλάδας του Αγίου Συμεών, έγινε μια μεγάλη κατολίσθηση που έφερε στο φως απολιθωμένα παράξενα κόκκαλα και όστρακα, πράγμα που έως τώρα ήταν αδύνατον να υπάρχουν. Στο Κόρθι, που ήταν δίπλα στο επίκεντρο του σεισμού, το τσουνάμι είχε ύψος 32 μέτρα το χτύπησε αλύπητα και σάρωσε τα πάντα. Η θάλασσα με την ορμή που είχε, είχε προχωρήσει 2,3 χιλιόμετρα και παρέμεινε… Η Χώρα βούλιαξε και τα γκρεμισμένα αρχοντικά της  διακρινόταν 3 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Η Νέα χώρα, που είχε χτιστεί με πολυκατοικίες στις πλαγιές, είχε διαλυθεί. Το μόνο κτήριο που είχε μείνει όρθιο ήταν  η νέα εκκλησία που είχε χτιστεί στην είσοδο της Χώρας. Εκεί κάθε μεσημέρι ένας μοναχικός σκωτσέζος που τον περιμαζέψαν τα σωστικά συνεργία  αγκαλιά με το κόντρα μπάσο του έπαιζε  θρησκευτικούς ύμνους για να ευχαριστήσει τον παντοδύναμο που μέσα στην όλη καταστροφή τον έσωσε... Επειδή είχα αρχίσει να κουράζομαι, ο πιλότος του 2θέσιου με επέστρεψε στο αεροπλανοφόρο. Εκεί ζήτησα να μου πουν τι συνέβη στην Αθήνα. Αντί άλλης απάντησης που έδειξαν μια φωτογραφία που έδειχνε την οδό Αθηνάς και στο βάθος την Ακρόπολη, που παρόλη την ένταση του σεισμού, έμεινε όρθια στην θέση της. Μετά ο γιατρός μου έδωσε 2  κάψουλες (μια κίτρινη και μια ροζ) για να μπορέσω να κοιμηθώ και με καληνύχτισε με την υπόσχεση ότι την άλλη ημέρα θα μου εξηγούσε γιατί και πως έγινε αυτή η καταστροφή και τα  τρομερά απίθανα αποτελέσματά της. Κι εγώ με την σειρά μου σας υπόσχομαι ότι όταν πάρω αυτές τις πληροφορίες, θα σας τις μεταφέρω με όσο το δυνατόν απλά λόγια… Τώρα θα μου πείτε, που θα βρίσκεστε μετά από  αυτή την θεομηνία, που δεν άφησε πέτρα για πέτρα όρθια,  αυτό δεν το ξέρω, πρόβλημά σας... *  Όλες οι φωτογραφίες της "καταστροφής" είναι  του Άλκη, εκτός από τις δύο πρώτες.